Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Artykuły analityczne
2012/03/16 08:59:02
Zasady postępowania przed RP

Zarówno uzyskanie ochrony patentowej na , jak i prawa z ochronnego na wzór użytkowy czy też prawa z rejestracji wzoru przemysłowego wymaga dokonania szeregu – często sformalizowanych – czynności przed właściwym organem. Podobnie jest w sytuacji, gdy pada ofiarą naruszeń swoich praw prze inne osoby. Prawo własności przemysłowej normuje postępowanie przed Urzędem Patentowym RP w sprawach zgłoszenia wytworów oraz postępowania spornego przed Urzędem, a ponadto przekazuje część spraw do jurysdykcji sądów powszechnych, przed którymi postępowanie uregulowane jest w Kodeksie postępowania cywilnego.

W niniejszym opracowaniu zostanie omówione postępowanie przed Urzędem Patentowym na tle obowiązujących przepisów, ale również – dodatkowo – na tle orzecznictwa oraz podstaw postępowania przed sądami powszechnymi w sprawach dotyczących własności przemysłowej. Uzyskanie patentu, prawa ochronnego czy też prawa z rejestracji wymaga dokonania zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Urząd lub Urząd Patentowy RP). Prawo własności przemysłowej reguluje zatem postępowanie wywołane takim zgłoszeniem, zwane postępowaniem zgłoszeniowym. Niewątpliwie postępowanie zgłoszeniowe jest postępowaniem administracyjnym, aczkolwiek przejawia ono liczne odrębności w stosunku do postępowania opartego na kodeksie postępowania administracyjnego (k.p.a). Odmiennie bowiem uregulowano m.in. kluczowe dla postępowania administracyjnego pojęcie strony, krąg osób mogących być pełnomocnikiem strony, czy też obowiązujące terminy.

 

W każdym postępowaniu doniosłe znaczenie ma określenie kręgu podmiotów, którym służy przymiot strony, albowiem to właśnie praw i obowiązków tych podmiotów dotyczy dana sprawa. Co za tym idzie, to stronie również przysługują uprawnienia pozwalające na kształtowanie przebiegu postępowania poprzez składanie wniosków dowodowych, uczestniczenie w czynnościach czy też o przebiegu postępowania oraz prawo do odwołania się od niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Stroną w postępowaniu przez Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji jest zgłaszający. może działać osobiście lub przez pełnomocnika. określa krąg osób mogących być pełnomocnikami: poza osobami bliskimi, to jest rodzicami, małżonkiem czy też rodzeństwem może to być współ z patentu (prawa ochronnego, prawa z rejestracji) albo . Należy zwrócić uwagę Czytelnika na brak w tym gronie adwokatów czy radców prawnych. Pełnomocnictwo powinno zostać udzielone na piśmie i przedłożone do akt sprawy, w oryginale lub uwierzytelnionym odpisie, wraz z pierwszą czynnością. posiada uprawnienia do samodzielnego uwierzytelnienia odpisu pełnomocnictwa.

Korespondencja w toku postępowania zgłoszeniowego powinna być prowadzona lub ewentualnie – z zastrzeżeniami wynikającymi z innych przepisów - faksem lub w postaci elektronicznej (e-mail). Ważne jest jednak to, że w przypadku przesłania zgłoszenia faksem, jego oryginał musi dotrzeć do Urzędu w terminie 30 dni, a ten nie podlega przywróceniu. reguluje również terminy, jakie Urząd może wyznaczyć stronie na dokonanie czynności związanych z postępowaniem – jeżeli ma siedzibę w Polsce ten wynosi miesiąc, jeżeli jest to podmiot zagraniczny – 2 miesiące. W uzasadnionych przypadkach Urząd może wyznaczyć dłuższy lecz nie więcej niż o 3 miesiące.

Postępowanie kończy się rozstrzygnięciem, które zapada w formie decyzji lub postanowienia.

Jeżeli nie jest zadowolona z rozstrzygnięcia podjętego przez Urząd może wnieść środek odwoławczy, jakim w tym przypadku jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten nie powoduje jednak przeniesienia sprawy do organu wyższego rzędu (jest niedewolutywny), a rozpatruje go Urząd Patentowy poprzez wyznaczonego eksperta. Na wniesienie środka odwoławczego ma dwa miesiące jeżeli sprawa została zakończona decyzją oraz jeden miesiąc w przypadku postanowienia. Terminy te biegną od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia. Do czasu ływu terminu na wniesienie środka odwoławczego nie jest ostateczna i nie podlega wykonaniu. nie przewiduje szczególnych wymogów formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a jedynie wskazuje, że powinien być on uzasadniony. Ponieważ jednak do tego środka odwoławczego odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy k.p.a. dotyczące odwołań, należy wziąć pod uwagę, że powinien on zawierać także oznaczenie strony i rozstrzygnięcia, które podlega zaskarżeniu. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia albo też uchyla je w całości i orzeka co do istoty sprawy. 

Jak już wspomniano we wcześniejszej części niniejszego artykułu, ściśle określa, kto może być stroną w prowadzonym postępowaniu zgłoszeniowym. Takie ograniczenie jest uzasadnione z uwagi na cel tego postępowania oraz zakres ochrony, jak zostaje udzielony w jego wyniku. Jednakże ustawodawca przewidział również powszechny środek ochrony naruszonych praw własności przemysłowej – sprzeciw. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia sprzeciwu jest nieograniczony (jest to tak zwane actio popularis), o czym świadczy użycie przez ustawodawcę sformułowania „każdy może wnieść umotywowany sprzeciw”. Stwierdzić zatem należy, że legitymacja do wystąpienia z tym środkiem nie jest obwarowana żadnymi dodatkowymi wymogami, takimi, jak na przykład wykazaniem interesu prawnego, co potwierdza orzecznictwo sądowe – WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2011 roku „sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania” (sygn. akt VI SA/Wa 2623/10, LEX nr 852371), podobnie orzekł NSA w wyroku z dnia 21 listopada 2006 roku w sprawie o sygn. akt II GSK 227/06 „Zgodnie z art. 246 ust. 1 , umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji może wnieść każdy, w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. Wniesienie sprzeciwu nie wymaga zatem legitymowania się interesem prawnym” (LEX nr 288187) oraz WSA w Warszawie w wyroku z dnia 30 kwietnia 2008 roku: „Podmiot inicjujący postępowanie o unieważnienie prawa ochronnego w trybie art. 246 ust. 1 nie musi wykazywać swego interesu prawnego w żądaniu unieważnienia prawa ochronnego na udzielony patent” (sygn. akt VI SA/Wa 89/08, LEX nr 512900).

Tak szerokie ujęcie legitymacji do wystąpienia z tym środkiem uzasadnia się ważnym interesem publicznym (por. NSA z dnia 20.11.2008 roku, sygn. akt II GSK 503/08, LEX nr 531556). W postępowaniu zgłoszeniowym bowiem Urząd Patentowy bada jedynie prawidłowość zgłoszenia, stąd też powstała konieczność ustanowienia środka umożliwiającego merytoryczną ocenę, czy dane rozwiązanie spełnia ustawowe kryteria do objęcia go ochroną (patrz następujące publikacje opublikowane na Portalu Innowacji: Wzory użytkowe i przemysłowe a orzecznictwo, Patenty w orzecznictwie sądów).

Ustawodawca nie precyzuje szczególnych wymogów formalnych, jakie powinien spełniać sprzeciw, ograniczając się  jedynie do twierdzenia, że musi być on umotywowany, co należy rozumieć w ten sposób, że wnoszący winien przedstawić uzasadnienie zawartego w sprzeciwie stanowiska. Uzasadnienie to winno zawierać argumenty świadczące o tym, że istnieją przesłanki do unieważnienia patentu, prawa ochronnego czy też prawa z rejestracji.  (vide: wspomniany wcześniej artykuł o patentach oraz artykuł o wzorach użytkowych i przemysłowych). 

na wystąpienie z tym środkiem wynosi 6 miesięcy od dnia opublikowania w „Wiadomościach Urzędu Patentowego” informacji o udzieleniu prawa. O wniesieniu sprzeciwu Urząd zawiadamia uprawnionego, wyznaczając mu jednocześnie na ustosunkowanie się do zarzutów w nim zawartych. Jeżeli tego nie uczyni, Urząd Patentowy uchyla swoją decyzję o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji. W przypadku jednak, gdy w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut bezzasadności sprzeciwu, sprawa zostaje skierowana do postępowania spornego, które zostanie omówione później.

Na wszystkie decyzje oraz postanowienia wydane przez Urząd Patentowy przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Jako że właściwym miejscowo sądem jest ten, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ wydający zaskarżane rozstrzygnięcie, to w przypadku decyzji i postanowień Urzędu Patentowego właściwy będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia. Jako że jest to pismo wszczynające postępowanie przed sądem, podlega obowiązkowi uiszczenia wpisu (opłaty), który wynosi w sprawach z zakresu własności przemysłowej 1.000 zł. Skargę wnosi się za pośrednictwem Urzędu Patentowego. Po otrzymaniu skargi Urząd wyznacza eksperta do rozpatrzenia jej zasadności, uznawszy że jest zasadna może uwzględnić ją w całości i wówczas nie zachodzi potrzeba przekazywania jej do sądu. Jednakże w przypadku stwierdzenia braku zasadności skargi organ sporządza odpowiedź na skargę, w której zawiera swoje stanowisko i przesyła ją wraz z samą skargą i aktami postępowania do właściwego sądu administracyjnego. W wyniku rozpoznania skargi sąd wydaje , w którym utrzymuje zaskarżony akt w mocy, albo uchyla go, albo stwierdza jego nieważność lub też stwierdza, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa. Od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżony . Uzasadnienie sporządzane jest na wniosek jeżeli skarga została oddalona – wniosek składa się w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. również podlega opłacie, która wynosi połowę opłaty od skargi, czyli w przypadku spraw z zakresu prawa własności przemysłowej – 500 zł. musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z wyjątkami), a w sprawach dotyczących własności przemysłowej może ją również sporządzić .

Analiza przepisów dotyczących postępowania wywołanego zgłoszeniem pozwala wysnuć wniosek, że z uwagi na jego rejestracyjny charakter, Urząd Patentowy ogranicza się jedynie do sprawdzenia prawidłowości sporządzenia zgłoszenia. Nie bada natomiast, czy wytwór spełnia przesłanki do uznania go za czy np. wzór przemysłowy. Wobec tego powstaje potrzeba unormowania postępowania, w którym możliwe byłoby dokonanie merytorycznej oceny czy dany wytwór lub rozwiązanie spełnia konieczne przesłanki. Rolę tę spełnia unormowane przez Prawo własności przemysłowej (por. WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2007 roku, sygn. akt VI SA/Wa 2233/06, LEX nr 322721). 

Postępowanie to jest stosowane do rozstrzygnięcia m.in. spraw o unieważnienie patentu, prawa ochronnego, prawa z rejestracji, udzielenie licencji przymusowej czy też zmianę takiej licencji. Jak już wspominano w postępowaniu spornym rozpatrywane są też sprawy wywołane złożonym sprzeciwem, co do którego podniósł zarzut bezzasadności. z zasady wszczyna się na pisemny wniosek, wyjątkiem jest postępowanie wywołane sprzeciwem. Wniosek jest ściśle sformalizowany – powinien zawierać oznaczenie stron i ich adresy, zwięzłe przedstawienie sprawy, wyraźne określenie żądania, wskazanie podstawy prawnej, wskazanie środków dowodowych, podpis wnioskodawcy i datę. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na szczególną doniosłość elementów wniosku, jakimi są wyraźne określenie żądania i wskazanie podstawy prawnego, albowiem przy orzekaniu, Urząd związany jest podstawą prawną i orzeka w granicach wniosku, które wyznacza właśnie określenie żądania (por. NSA z dnia 7 września 2011 roku, sygn. akt II GSK 838/10, LEX nr 966216). Istotne zatem jest, że „Osoba żądająca unieważnienia prawa ochronnego winna wskazać, jakie warunki uzyskania prawa nie zostały spełnione, wyznaczając w ten sposób granice badania sprawy przez Urząd Patentowy, (...) a także to na tej osobie spoczywa ciężar udowodnienia, że wskazane okoliczności istotnie zachodzą” – tak orzekł NSA w wyroku z dnia 11 lipca 2006 roku w sprawie o sygn. akt II GSK 82/06 (LEX nr 308131).  

Ponadto do wniosku należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wniosek składa pełnomocnik, odpisy wniosku dla wszystkich stron oraz dowód uiszczenia opłaty, która wynosi 1.000 zł. Do rozpoznawania wniosków w postępowaniu spornym powołane są kolegia orzekające do spraw spornych działające w ramach Urzędu Patentowego. Orzekają one w składach trzyosobowych (przewodniczący i dwóch członków kolegium), ale do sprawy zawiłej może zostać powołany skład pięcioosobowy.

Inaczej również niż w postępowaniu rejestrowym uregulowano terminy na rozstrzygnięcie sprawy. W przypadku bowiem postępowania spornego ten wynosi 6 miesięcy, licząc od dnia wniesienia wniosku.

Po wpłynięciu wniosku o orzeczenia w postępowaniu spornym, Urząd Patentowy w pierwszej kolejności bada, czy spełnia on wskazane wcześniej wymogi formalne i jeżeli stwierdzi, że wymogi te nie zostały spełnione wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 30 dni. Kompletny wniosek Urząd Patentowy doręcza stronom wyznaczając jednocześnie do złożenia odpowiedzi na wniosek. Po ływie tego terminu wyznaczana jest rozprawa, a złożona odpowiedź podlega doręczeniu pozostałym stronom. Rozprawa przed kolegium orzekającym odbywa się co do zasady jawnie, chyba że dotyczy wynalazku tajnego lub tajnego wzoru użytkowego. Z rozprawy sporządza się protokół. W wyniku postępowania spornego, Urząd wydaje decyzję, która zapada zwykłą większością głosów członków kolegium orzekającego. Uzasadnienie decyzji sporządzane jest z urzędu (tzn. bez wniosku strony) w terminie 30 dni od dnia jej ogłoszenia i jest doręczane stronom. Decyzję wydane w postępowaniu spornym podlegają ogłoszeniu, z wyjątkiem tych, które zapadły na posiedzeniu niejawnym. Na decyzje wydane w postępowaniu spornym przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Nie wszystkie sprawy sporne jednak mieszczą się w kompetencjach Urzędu Patentowego. Nie może on bowiem rozstrzygać roszczeń stricte cywilnoprawnych z zakresu ochrony własności przemysłowej, które zostały przekazane pod jurysdykcję sądów powszechnych. W szczególności rozpatruje one sprawy o na przykład:

  • ustalenie autorstwa projektu wynalazczego,
  • ustalenie prawa do patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji,
  • wynagrodzenie za korzystanie z projektu wynalazczego,
  • naruszenie patentu, prawa ochronnego, prawa z rejestracji,
  • przeniesienie patentu ,prawa ochronnego, prawa z rejestracji uzyskanego przez osobę nieuprawnioną;

Do wszczęcia postępowania przed sądem konieczne jest wniesienie odpowiedniego pisma, którym w tym przypadku postępowania procesowego będzie . W pozwie należy wskazać sąd, do którego jest wnoszony, strony i ich adresy, precyzyjnie określić zakres żądania i wnioski, przedstawić dowody na swoje twierdzenia, a ponadto należy go podpisać i wymienić załączniki. Do pozwu należy dołączyć ponadto jego odpis dla strony przeciwnej. W sprawach o roszczenia majątkowe należy również wskazać wartość przedmiotu sporu. Pamiętać należy także, że podlega opłacie. wnosi się z zasady przed sąd właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę pozwanego, czyli w tym wypadku sprawcy naruszenia. Jeżeli sprawca jest przedsiębiorcą, sprawę można wytoczyć również przed sądem, w okręgu którego znajduje się zakład główny lub oddział tego przedsiębiorcy, jeżeli jest związane z działalnością tego zakładu lub oddziału. W sprawach dotyczących wynalazków, wzorów użytkowych i wzorów przemysłowym sądem I instancji będzie sąd okręgowy.

W pozwie można żądać w szczególności zaprzestania działań grożących naruszeniem prawa. Rozstrzygając o naruszeniu prawa sąd może – na wniosek uprawnionego - wydać w przedmiocie będących własnością naruszyciela bezprawnie wytworzonych lub oznaczonych wytworach oraz środkach i materiałach służących do ich wytworzenia. W szczególności sąd może orzec o ich wycofaniu z obrotu czy zniszczeniu. Jednakże może zażądać również, aby przedmioty te zostały jemu przekazane, a ich wartość zaliczona na poczet należnej mu sumy pieniężnej.

Sam fakt naruszenia praw uprawnionego daje podstawę do wszczęcia postępowania przed sądem, nie jest konieczne wykazywanie, że w wyniku tego naruszenia nastąpiły po stronie uprawnionego jakiekolwiek negatywne konsekwencje (np. szkoda, wprowadzenie w błąd co do uprawnienia). Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 lutego 2008 roku „Dochodzący ochrony w oparciu o przepisy ustawy o własności przemysłowej nie musi wykazać w procesie, by poprzez naruszenie znaku przemysłowego doszło do wprowadzenia w błąd klientów” (sygn. akt V ACa 256/07, LEX nr 519350). To stanowisko będzie równie aktualne w przypadku naruszenia np. prawa ochronnego na wzór użytkowy.

z patentu, ale również z prawa z rejestracji czy też prawa ochronnego, którego prawo zostało naruszone może żądać od naruszającego zaniechania naruszenia oraz wydania uzyskanych korzyści. Jeżeli natomiast naruszenie jest zawinione – również naprawienia szkody czy to na zasadach ogólnych czy też przez zapłatę sumy pieniężnej odpowiadającej opłacie licencyjnej albo innemu należnemu wynagrodzeniu. Na wniosek uprawnionego ponadto sąd może orzec o podaniu do publicznej wiadomości treści orzeczenia lub jego części czy też informacji o nim. W tym przypadku jednak nie jest możliwe żądanie aby sprawca naruszenia opublikował stosowne oświadczenie w środkach masowego przekazu czy też na swojej stronie internetowej (por. Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2006 roku, sygn. akt I ACa 783/06, LEX nr 330991).

Istotny jest moment, od którego możliwe jest dochodzenie roszczeń, o których mowa wcześniej. Ustawodawca jednoznacznie wskazuje, że chwilą tą jest chwila uzyskania patentu, prawa z rejestracji czy też prawa ochronnego.

Należy zwrócić uwagę Czytelnika na fakt, że możliwość dochodzenia roszczeń wynikających z naruszenia praw uprawnionego do jego wytworu nie jest – podobnie jak przy innych cywilnoprawnych roszczeniach majątkowych – nieograniczona. Roszczenia te bowiem ulegają przedawnieniu. przedawnienia wynosi 3 lata i rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym dowiedział się o naruszeniu swojego prawa i o osobie, która je naruszyła. Podkreślenia wymaga także fakt, że aby bieg przedawnienia rozpoczął się, konieczne jest uzyskanie obu tych informacji.  Jeżeli stwierdzi, że jego prawo zostało naruszone nie będąc jednak w stanie ustalić, kto tego dokonał, nie musi się obawiać że jego przedawni się po ływie 3 lat. Bieg tego terminu bowiem zacznie się dopiero z dniem ustalenia przez uprawnionego osoby naruszającej jego prawa. Jednakże należy zwrócić uwagę, że z chwilą naruszenia patentu – nawet bez ustalenia sprawcy naruszenia – rozpoczyna bieg 5-letni przedawnienia, albowiem niezależnie od okoliczności roszczenia z tytułu naruszenia praw z patentu, praw ochronnych i prawa z rejestracji przedawniają się z ływem lat 5. Pamiętać należy również o tym, że bieg przedawnienia ulega zawieszeniu w okresie pomiędzy zgłoszeniem wynalazku, wzoru użytkowego czy też wzoru przemysłowego do Urzędu Patentowego a udzieleniem ochrony. Zawieszenie biegu przedawnienia oznacza, że w tym okresie nie biegnie, a po jego zakończeniu rozpoczyna bieg dalej od momentu, w którym zostało zawieszone. Odmienną instytucją jest przerwanie biegu przedawnienia, które następuje przez każdą czynność dokonaną przed sądem zmierzającą do dochodzenia lub ustalenia, albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia, jak również poprzez uznanie roszczenia czy też wszczęcie mediacji. Oznacza to, że aby przerwać bieg przedawnienia należy np. wnieść do sądu, wystąpić o zawezwanie do próby ugodowej, czy też uzyskać (najlepiej na piśmie) od naruszającego uznanie roszczenia. Po przerwaniu biegu przedawnienia, biegnie ono od początku.

Twórca wynalazku, ale również wzoru użytkowego czy wzoru przemysłowego, może dochodzić roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z jego wynalazku przed sądem okręgowym przy odpowiednim zastosowaniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego dotyczących postępowania w sprawach roszczeń pracowników.

Unieważnienie patentu, prawa ochronnego czy też prawa z rejestracji odnosi skutek nie tylko do samego dotychczas uprawnionego, ale również wobec licencjobiorców i osób, na rzecz których dokonano rozporządzenia tym prawem. Wobec tego ustawodawca przewidział również ochronę praw tych podmiotów. W przypadku bowiem unieważnienia, mają oni prawo żądać od zbywcy (byłego uprawnionego) nie tylko zwrotu wniesionej zapłaty, ale również naprawienia szkody na zasadach ogólnych. Zbywca jednak może potrącić korzyści, jakie osiągnął poprzez korzystanie z wytworu przed unieważnieniem patentu, prawa ochronnego czy prawa z rejestracji, a jeżeli korzyści te przewyższają wysokość zapłaty i odszkodowania, zbywca nie ponosi odpowiedzialności wobec nabywcy.

Podsumowując tematykę postępowania przed Urzędem Patentowym RP stwierdzić należy, że w zależności od przedmiotu sprawy, ustawodawca przewidział różne tryby postępowania w celu realizacji przysługujących uprawnień oraz roszczeń. Z uwagi na różny stopień sformalizowania poszczególnych postępowań oraz fakt, że w zależności od przedmiotu sprawy mogą one być rozpatrywane przez różne organy (Urząd Patentowy RP, sąd powszechny), posiadanie przez przedsiębiorcę elementarnej wiedzy w tym zakresie może okazać się niezwykle przydatne.  

Czytaj też inne artykuły dotyczące prawa własności przemysłowej opublikowane na Portalu Innowacji:

Wzory użytkowe i przemysłowe a orzecznictwo

Patenty w orzecznictwie sądów

Własnośćintelektualna i przemysłowa

PO IG 5.4.1 Wsparcie na uzyskanie/realizację ochrony własności przemysłowej

Prawne aspekty procesu komercjalizacji wiedzy i transferu technologii

Fot. Smartlink 

Autor:Paweł Krasodomski 

Paweł Krasodomski jest radcą prawnym. Prowadzi kancelarię w Gdańsku.

 


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2017 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości