Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Artykuły analityczne
2010/06/30 11:33:42
drogą do innowacji

Nie ma innowacji bez wykwalifikowanych pracowników. Dlatego Unia Europejska zachęca do rozwoju nowoczesnych form szkolenia, takich jak . Korzystanie z nich jest palącą potrzebą szczególnie w Polsce, gdzie kompetencje pracowników często nie odpowiadają wymaganiom rynku pracy.

(ang. nauczanie elektroniczne) to szkolenia, kursy lub jakiekolwiek inne zajęcia o charakterze edukacyjnym, prowadzone z wykorzystaniem technik komputerowych oraz Internetu. W codziennej praktyce firmy korzystają z takich rozwiązań, jak kursy udostępniane przez lub płyty CD, wykłady udostępniane poprzez w czasie rzeczywistym lub na żądanie, wideokonferencje, praca w grupie przy wykorzystaniu forów internetowych lub dyskusyjnych.

Początkowo terminem obejmowano również kształcenie korespondencyjne, później zaliczono do tej kategorii techniki szkoleniowe, wykorzystujące przekazy audio/ video. Obecnie e-learningiem określa się przede wszystkim te formy edukacji, w których stosuje się interaktywne techniki komputerowe, wykorzystywane przez uczącego się w dogodnym dla niego miejscu oraz czasie. Mogą one uzupełniać tradycyjne formy szkolenia lub edukacji, jak również mogą stanowić podstawową formę szkolenia.

Niektórzy postrzegają jako gorszą, odhumanizowaną metodę szkolenia. Zwolennicy e-learningu podkreślają jednak wysoką efektywność tej formy edukacji, możliwość szybkiego przekazania nowych informacji pracownikom zatrudnionym poza główną siedzibą przedsiębiorstwa, a także niskie organizacji i realizacji tego typu szkoleń. Nie bez znaczenia jest również błyskawiczna możliwość weryfikacji przyswojonych informacji przez uczestnika szkolenia.

Jak zauważa Graham Attwell, dyrektor walijskiego instytutu edukacyjnego Pontydysgu, „wiele firm z sektora MSP pragnie zerwać ze zinstytucjonalizowanymi formami kształcenia. Pomimo rosnącego zainteresowania instytucji szkoleniowych elastycznymi formami nauczania, na ogół i tak nie są one w stanie sprostać potrzebom małych i średnich przedsiębiorstw. Menedżerowie często poszukują szkoleń, które spełniają warunek „just-in-time”, czyli są dostępne „dokładnie o czasie”, a  nawet  „absolutely-last-minute”, czyli są dostępne „w ostatniej chwili” (na podstawie: Graham Attwell “ i małe i średnie przedsiębiorstwa”).

Jeśli małej firmy nie stać na zakup własnej platformy e-learningowej, może ona skorzystać z oferty innych podmiotów zajmujących się opracowywaniem i wdrażaniem szkoleń e-learningowych. Warto korzystać z takich rozwiązań, bo wykorzystywany jest coraz częściej jako forma współpracy pomiędzy sferą biznesu oraz instytucji naukowych i umożliwia sprawniejsze wdrażanie innowacyjnych rozwiązań w praktyce.

Trzeba również zwrócić uwagę na fakt, że nauczanie na odległość stanowi również coraz częstsze uzupełnienie tradycyjnej oferty edukacyjnej szkół wyższych, uniwersytetów czy politechnik. Jak wynika z zestawień poświęconych e-learningowi,szkoły wyższe w USA od 2000 roku sukcesywnie wprowadzają tę innowacyjną metodę edukacji do swojej oferty i w chwili obecnej już ponad 75 proc. z nich posiada w swojej ofercie kursy  i studia prowadzone przy pomocy metod e-learningowych(Natalie Aranda “A Brief History of and Distance Education”).

Współpraca pomiędzy sektorem małych i średnich firm a szkołami wyższymi i ośrodkami badawczymi przyczynia się do ewolucji e-learningu, która polega głównie na odchodzeniu od wzorców edukacji formalnej na rzecz mniej sformalizowanej. W trakcie nauki maleje również znaczenie silnych osobowości prowadzących, zyskują za to na znaczeniu elementy pro-społecznościowe,stymulujące proces nauczania i ewaluacji zdobytej wiedzy.

Środowisko przedsiębiorców  zaczyna dostrzegać korzyści z szybkiej wymiany informacji i dzielenia się z otoczeniem wypracowanymi dobrymi praktykami. Otwartość w obszarze dobrych praktyk i przepływ informacji, zwłaszcza z sektorem badawczym, przekłada się z kolei na rozpoczynanie nowych form badań, w tym takich, które przyczyniają się do zmniejszenia rozbieżności pomiędzy badaniami naukowymi i praktyką oraz pomiędzy naukowcami i praktykami (Graham Attwell “ i małe i średnie przedsiębiorstwa”).

E- learning w Unii Europejskiej

Przyjęta w 2000 r. zawiera scenariusz działania Unii Europejskiej w kontekście rosnącej konkurencji między państwami na rynku globalnym. Wdrożenie zawartych w niej zaleceń miało wpłynąć na podniesienie konkurencyjności i innowacyjności państw tworzących Unię Europejską. Rzeczywistość niejednokrotnie weryfikowała ambitne założenia – także obecny kryzys spowodował spowolnienie w realizacji założeń opisanych w dokumencie. W 2005 roku strategię poddano rewizji i wskazano pięć podstawowych priorytetów rozwoju:

  • innowacyjność rozumiana jako gospodarka oparta na wiedzy,
  • liberalizacja polegająca na usunięciu barier hamujących wolny przepływ kapitału, towarów, ludzi i usług,
  • przedsiębiorstwa, gdzie kluczową rolę odgrywa uproszczanie prowadzenia działalności gospodarczej,
  • wzrost zatrudnienia i spójności społecznej poprzez tworzenie nowych miejsc pracy i aktywizację różnych grup społecznych,
  • zrównoważony wzrost i ochrona środowiska,przy uwzględnieniu ustaleń zawartych w protokole z Kioto.

 Innowacyjność i wdrażanie nowych technologii zaczynają być postrzegane w Unii Europejskiej jako gwarancja stabilnego rozwoju. W niektórych opracowaniach można się wręcz spotkać z określeniem, że technologie Informacyjno–komunikacyjne (ICT) są piątą swobodą rynku wewnętrznego Unii Europejskiej (Beata Słomińska, „Debata nad Strategią Lizbońską po 2010 roku”).

 Takie podejście do zagadnienia innowacyjności i rozwoju gospodarki opartej na wiedzy znajduje odzwierciedlenie w praktycznym funkcjonowaniu Komisji Europejskiej, która poprzez Dyrekcję Generalną ds. Edukacji i Kultury prowadzi portal informacyjny poświecony wyłącznie kwestiom związanych z e-learningiem. dostępna pod adresem www.elearningeuropa.infooferuje informacje, usługi i zasoby w czterech podstawowych obszarach zainteresowań:

  • wspólnoty szkolne,
  • szkolnictwo wyższe,
  • świat pracy,
  • ustawiczne kształcenie w językach Unii Europejskiej.
  •  

Ponadto w portalu można znaleźć ogłoszenia konkursów ogłaszanych przez instytucje europejskie,jak również zaproszenia do współpracy przy aktualnie prowadzonych projektach.

Kolejną ciekawą inicjatywą, na którą warto zwrócić uwagę, jest przyjęta w 2005 roku strategia rozwoju „i2010 – Europejskie Społeczeństwo Informacyjne na rzecz rozwoju i wzrostu zatrudnienia”,  która promujekonkurencyjną  gospodarkę cyfrową. W strategii i2010 podkreśla się przede wszystkim szczególną rolę technologii informacyjno-komunikacyjnych, przekładających się na poprawę jakości życia wszystkich obywateli Unii Europejskiej.

W strategii i2010 wskazano na trzy podstawowe priorytety rozwoju:

  • stworzenie Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Informacyjnej, promującej otwarty i konkurencyjny rynek wewnętrzny dla sektora mediów i społeczeństwa informacyjnego;
  • wzmocnienie sektora badań na rzecz innowacyjności i wdrażania nowych rozwiązań ICT, co przyczyni się do rozwoju i wzmocnienia stabilnego rynku pracy w Unii;
  • budowę Otwartego Europejskiego Społeczeństwa Informacyjnego, uwzględniającego zasady zrównoważonego rozwoju; szczególną uwagę przywiązuje się w tym punkcie do równego dostępu dla wszystkich do administracji publicznej oraz do wzrostu jakości życia obywateli Wspólnoty.

Opisane powyżej priorytety powinny być realizowane przez wszystkie podmioty gospodarcze, które zostały zarejestrowane na terenie Unii Europejskiej, a także Islandii, Lichtensteinu, Norwegii, Chorwacji, Turcji oraz Serbii. W niedługim czasie planowane jest przystąpienie do tego projektu również firm izraelskich.

Realizacja priorytetów programu i2010 odbywa się w ramach następujących zadań:

  • tworzenie nowych inicjatyw w krajach członkowskich i stowarzyszonych z UE,
  • rozwój już istniejących technologii informacyjno-komunikacyjnych w sektorach usług i produkcji;
  • tworzenie sieci tematycznych,w ramach których uczestnicy projektu mają możliwość wymiany doświadczeń oraz nawiązywania współpracy.

W ramach program i2010 powstało już ponad 60 projektów, przy czym najbardziej interesującym, z punktu widzenia niniejszego artykułu,jest projekt pod nazwą: informacyjna i komunikacja NET-SHARE.

NET-SHARE ma na celu stworzenie europejskiej sieci organizacji dysponujących doświadczeniem w sektorze ICT. Cel przedsięwzięcia to wymiana doświadczeń przez małe i średnie firmy, które wcześnie współpracowały ze sobą w ramach programu eTEN. Sieć NET-SHARE tworzą koordynatorzy, a także uczestnicy z  obszaru MSP,którzy posiadają duże doświadczenie w stosowaniu nowoczesnych technologii informacyjnych. Plany zakładają budowę sieci, która wesprze małe i średnie firmy w korzystaniu z innowacji opartych na technologiach teleinformatycznych. NET-SHARE tworzy forum wymiany lokalnych, regionalnych i sektorowych doświadczeń w korzystaniu z innowacyjnych technologii. Więcej informacji na temat zasad funkcjonowania programu NET-SHARE znajdą czytelnicy na stronie pod adresem http://www.net-share.eu.

NET SHARE postawiło przed sobą następujące cele:

  • budowę sieci składającej się z byłych współpracowników eTEN oraz nowych członków, co umożliwi stworzenie wspólnej tożsamości, wypracowanie wspólnego kodeksu etyki, celów i metod pracy;
  • wdrożenie metod i narzędzi do wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk,
  • stworzenie systemu szkoleń, rozwój poszczególnych modeli, oferowanie dobrych praktyk i ich wdrażanie.
  •  

Założenia te są zbieżne z celami szczegółowymi programu w zakresie poprawy zdolności przedsiębiorstw do korzystania z innowacji opartych na technologiach ICT w produktach i usługach.

Co najważniejsze dla przedsiębiorców, projekty realizowane w ramach programu i2010 są w całości finansowane przez Komisję Europejską. Informacje o naborze wniosków można znaleźć na stronach poświęconych projektowi. W umieszczonej na stronie internetowej bazie danych można również znaleźć partnera do przygotowywanego bądź już realizowanego projektu.

W procesie inicjowania współpracy pomiędzy sektorem przemysłowym a ośrodkami akademickimi,warto również zwrócić  uwagę na ofertę 7. Programu Ramowego,a zwłaszcza na jego działania w ramach projektu Marie Curie, który należy do jednego z najpopularniejszych elementów 7. PR w zakresie badań i rozwoju technologicznego.

Szczególnie interesującą inicjatywą są ścieżki rozwoju i partnerstwa pomiędzy przemysłem,a uczelniami wyższymi (IAPP).

Założenia przyjęte przez Komisję Europejską są jasne: instytucje badawczych i przedsiębiorstwa muszą ściśle ze sobą współpracować, w przeciwnym wypadku w Europie nie powstanie konkurencyjna i innowacyjna gospodarka. Projekt Marie Curie Industry-Academia, ścieżki rozwoju i partnerstwa, ułatwia nawiązywanie współpracy przez podmioty komercyjne i niekomercyjne organizacje badawcze. Partnerami mogą być uczelnie i przedsiębiorstwa bez względu na ich wielkość, przedmiot zainteresowań badawczych lub obszar produkcji. Skupiając się na wspólnych projektach badawczych, IAPP ma na celu wzmocnienie wymiany doświadczeń między sektorem komercyjnym i niekomercyjnym.

Aby zakwalifikować się do IAPP, wniosek musi obejmować jeden lub więcej uniwersytetów, ośrodków badawczych oraz jednego lub więcej przedsiębiorców,przy czym partnerzy sektora przemysłu muszą działać na zasadach komercyjnych. Wnioski składane do projektu IAPP muszą pochodzić od przedstawicieli co najmniej dwóch różnych państw członkowskich UE lub państw stowarzyszonych. Partnerzy z państw trzecich mogą również przyłączyć się do programu, ale ich liczba nie może przewyższać liczby uczestników pochodzących z Unii i państw stowarzyszonych.

W ramach projektu finansowane są:

  • wymiana i doświadczeń poprzez dwustronne lub jednostronne oddelegowanie personelu naukowo-badawczego między partnerami z obszaru biznesu i sfery naukowej;
  • rekrutacja doświadczonych naukowców spoza partnerstwa, zaangażowanie w przekazywanie wiedzy  i/lub szkolenie naukowców;
  • tworzenie i wdrażanie sieci współpracy, warsztatów oraz konferencji z udziałem zewnętrznych naukowców, jak również własnych partnerów i pracowników naukowych.

Szansę na sfinansowanie mają projekty promujące strategiczne partnerstwo w dziedzinie badań, które mogą być koordynowane przez wybrany przez uczestników podmiot. Należy również zwrócić uwagę na to, że planowana współpraca powinna mieć stabilny i długoterminowy charakter.

Finansowanie możliwe jest we wszystkich dziedzinach naukowych i technologicznych badań leżących w  obszarze zainteresowań Unii Europejskiej, z wyjątkiem obszarów badań objętych Traktatem EURATOM.

Nabór wniosków przez IAPP odbywa się  w drodze otwartego konkursu. Wybór najlepszych jest dokonywany w oparciu o przejrzyste  i z góry określone kryteria. Terminy naborów wniosków publikowane są na stronie projektu Marii Curiepod adresem http://cordis.europa.eu/fp7/dc/index.cfm?fuseaction=UserSite.FP7ActivityCallsPage&id_activity=12.

w Polsce

W Polsce coraz częściej jest wprowadzany do oferty podmiotów zajmujących się podnoszeniem kwalifikacji pracowników. Również szkoły wyższe chętniej decydują się na prowadzenie zajęć ze studentami z wykorzystaniem nowoczesnej formuły nauczania na odległość. Największym tego typu przedsięwzięciem jest Polski Uniwersytet Wirtualny, który powstał w 2002 roku w wyniku współpracy podjętej przez Akademię Humanistyczno–Ekonomiczną w Łodzi (AHE) i Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej z Lublina (UMCS). Jak wynika z informacji opublikowanych na stronie internetowej PUW (www.puw.pl), obecnie możliwe jest podjecie studiów I i II stopnia na pięciu kierunkach, zaś na samej platformie PUW znajduje się około 200 dostępnych kursów on-line,oferowanych odbiorcom zewnętrznym. Zarządzanie i marketing na tej uczelni były pierwszymi studiami tego typu w Polsce, które zostały poddane kontroli przez Państwową Komisję Akredytacyjną i uzyskały jej pozytywną ocenę siedem lat temu.

Główną przeszkodą w powszechnym wykorzystaniu e-learningu w polskim systemie edukacji akademickiej są jednak dość wysokie w porównaniu do organizacji studiów w tradycyjnej formie. Dla przykładu, Ośrodek Kształcenia na Odległość na Politechnice Warszawskiej zapłacił 1,5 mln zł za przygotowanie i wdrożenie projektu e-learningowego. Bez wsparcia ze strony państwa oraz Unii Europejskiej upowszechnienie tej formy edukacji będzie więc mocno utrudnione.

Również sektor biznesu podchodzi do e-learningu czasem z nadmiernym sceptycyzmem. Kadra zarządzająca uważa, iż szkolenia organizowane w tej formie nie maja wpływu na efekty finansowe przedsiębiorstwa. Wskazuje również na trudności we współpracy różnych działów firmy oraz ekspertów zewnętrznych (trenerzy zatrudnieni w firmie mogą to postrzegać jako zagrożenie swojej pozycji blokować współpracę tego rodzaju). Nie bez znaczenia jest także brak uregulowań prawnych oraz już istniejące przepisy, między innymi te z zakresu prawa podatkowego, na podstawie których kursy e-learningowe są kwalifikowane przez fiskusa jako usługa internetowa i obciążane podatkiem VAT.

Od momentu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej ewoluuje również podejście Polaków do dokształcania się i podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Jak wynika z badań „Szkolenia w Polsce. Era profesjonalizacji”,zrealizowanych w 2008 r. przez Ipsos na zlecenie portalu Nowoczesna Firma,Polacy zaczynają dostrzegać potrzebę stałego rozwoju osobistego i podnoszenia swoich kompetencji zawodowych. Odsetek osób, które chcą poszerzać kwalifikacje i umiejętności wzrósł na przestrzeni ośmiu lat o 16 proc., z 31 proc. w 2000 r. do 47 proc. w 2010 r.

 Najczęściej deklarowaną przez respondentów potrzebą jest konieczność podnoszenia kompetencji językowych – zainteresowanie  nauką nowego języka lub kontynuacją już rozpoczętej nauki deklaruje ok. 60 proc. badanych. Kursy i szkolenia z zakresu obsługi komputera i nowoczesnych technologii interesują 47 proc. uczestników badania, przy czym charakterystyczne jest, że zainteresowanie takimi szkoleniami wyrażają częściej osoby powyżej 40 roku życia. Osoby wchodzące na rynek pracy i młodzi pracownicy oceniają swoje kompetencje w tym zakresie dość wysoko. Mniej więcej równym zainteresowaniem – ok. 30 proc. pozytywnych odpowiedzi – cieszą się szkolenia i kursy z zakresu lepszej organizacji pracy, radzenia sobie ze stresem czy też komunikacji interpersonalnej. 21 proc. badanych deklaruje gotowość podjęcia szkolenia w zakresie kierowania zespołem ludzkim, Podniesieniem kompetencji w obszarze oceny pracowników zainteresowanych jest 14 proc. respondentów.

Wykres 1. Najbardziej interesujące dla Polaków obszary szkoleń zawodowych

 

Ze wspomnianego opracowania wynika również, że Polacy preferują bardziej nieformalne metody poszerzania swojej wiedzy (za takie uważają na przykład… oglądanie telewizji), zaś jedynie około 13 proc. badanych deklaruje chęć udziału w szkoleniach, kursach i wykładach. Jeszcze mniej popularne są szkolenia e-learningowe oraz korzystanie z multimediów (3 proc.), a także kursy korespondencyjne (2 proc.). Taki wynik może świadczyć o tym, że kursy i szkolenia e-learningowe nadal stanowią jedynie niewielki odsetek w ofercie edukacyjnej kierowanej do pracowników i pracodawców.

Sygnalizowanym przez respondentów problemem jest, obok dostępności, odpłatność za uczestnictwo w szkoleniach lub kursach. Interesujące oferty bywają w wielu przypadkach zbyt kosztowne dla potencjalnego, niezbyt zamożnego odbiorcy. Interesujące są przyczyny, dla których Polacy biorą udział w kursach i szkoleniach. Zdecydowanie większość respondentów (46 proc.) czuje potrzebę lepszego wykonywania dotychczasowej pracy, zaś około 30 proc. pragnie zmienić dotychczasową pracę na inną. 

Szersze omówienie wyników jest dostępne pod adresem: http://www.edunews.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=380&Itemid=5

Warto w tym miejscu wskazać także na opracowanie z 2010 r., przygotowane przez Zespół Doradców Strategicznych Prezesa Rady Ministrów. Wynika z niego, że tylko 29 proc. Polaków uważa, że powinno się,co parę lat zmieniać miejsce pracy. Taki wynik stawia nas znacznie poniżej średniej europejskiej.

Wykres 2. Odsetek osób z różnych krajów, przekonanych, że zmiana pracy raz na jakiś czas jest korzystna

Niski poziom gotowości do zmian na rynku pracy, mimo deklarowanej gotowości do nabywania nowych umiejętności i kompetencji, stwarza, w ocenie specjalistów, potencjalne zagrożenie dla polskiego rynku pracy. Zalecają oni położenie większego nacisku na rozwój i wspieranie już istniejących form edukacji ustawicznej, zwłaszcza tych uwzględniających nowoczesne formy przekazywania wiedzy, takich jak właśnie . Jak wskazują eksperci, uczestnictwo w edukacji ustawicznej jest istotnym czynnikiem pozwalającym na utrzymanie się pracowników na rynku pracy. Niskie kwalifikacje zawodowe, brak umiejętności oraz możliwości ich uzupełniania stanowią bowiem główne przyczyny opuszczania przez Polaków rynku pracy.

W celu zapobieżenia negatywnym zjawiskom oraz pobudzania rozwoju gospodarczego i konkurencyjności, Unia Europejska przekazała Polsce w ramach funduszy strukturalnych zaplanowanych na lata 2007-2013 wsparcie finansowe umożliwiające stymulację zrównoważonego rozwoju oraz konkurencyjności na rynku pracy.  Jak wynika z zestawienie umieszczonego poniżej konkurencyjność i spójność są najważniejszymi priorytetami Unii Europejskiej.

Wykres 3. Sposób rozdysponowania środków pomocowych przez Unię Europejską

Dotacje uruchamiane w ramach poszczególnych programów operacyjnych w Polsce w 85 proc. składają się z funduszy unijnych. Pozostałe 15 proc. wydatków pokrywane jest przez państwo polskie.

Szczególnie interesująca z punktu widzenia małego i średniego biznesu oraz środowisk naukowo-badawczych jest możliwość uzyskania dofinansowania na wspólne przedsięwzięcia w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

W ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki można aplikować o dofinansowanie projektów o charakterze analityczno-badawczym, promocyjnym, szkoleniowym i doradczym w zakresie m.in.:

  • likwidacji luk kompetencyjnych pracowników przedsiębiorstw i ich potrzeb szkoleniowych,
  • trendów rozwojowych i zmian gospodarczych w skali ogólnopolskiej, służących lepszemu rozwojowi programów szkoleniowych,
  • nowych form kształcenia pracowników, w tym e-learningu oraz szkoleń typu blended learning (szkolenia mieszane lub hybrydowe),
  • tworzenia, rozwoju i aktualizacji ogólnopolskich programów szkoleń e-earningowych.

Działania priorytetowe, finansowane w ramach PO KL, stanowią  odpowiedź na bieżące problemy rynku pracy oraz funkcjonowania sektora MSP. Biorąc pod uwagę, że zainteresowane podmioty mogą uzyskać do 100 proc. dofinansowania, przed przedstawicielami małego biznesu, środowisk okołobiznesowych oraz ośrodków naukowo-badawczych rysuje się atrakcyjna perspektywa wdrażania nowych lub rozwoju już istniejących rozwiązań z zakresu e-learningu. Sfinansowane mogą być te elementy projektów e-learningowych, które uważane są powszechnie za szczególnie kosztochłonne, czyli badanie potrzeb w poszczególnych sektorach gospodarki, tworzenie merytorycznego zaplecza szkoleń, a także realizacja projektów i ich ewaluacja.

Co więcej, podmioty zainteresowane inwestycjami w infrastrukturę konieczną do tworzenia i udostępniania platform e-learningowych, a za ich pośrednictwem szkoleń lub kursów zawodowych, mają możliwość uzyskania dotacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

Finansowaniu podlega:

  • infrastruktura B+R (w tym wyposażenie w sprzęt, oprzyrządowanie i szybkie sieci informatyczne łączące ośrodki badawcze) oraz specjalistyczne ośrodki kompetencji technologicznych,
  • technologie informacyjne i komunikacyjne (w tym: dostęp, bezpieczeństwo, interoperacyjność, zapobieganie zagrożeniom, badania, innowacje, treści cyfrowe itp.).

Warto podkreślić, że istnieje możliwość uzyskania fundusz na szkolenia dla pracowników w zakresie rozwoju, eksploatacji i zarządzania infrastrukturą IT na zasadzie cross-financingu (elastyczny sposób finansowania projektów, polegający na dofinansowaniu z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego działań wchodzących w zakres Europejskiego Funduszu Społecznego) do wysokości 10 proc. kosztów kwalifikowanych w projekcie.

Terminy oraz zasady finansowania poszczególnych działań oraz poddziałań można odnaleźć na stronie internetowej: http://pokl.parp.gov.pl/ lub na stronie http://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/NaborWnioskow/Strony/Naborwnioskow.aspx.

Odrębną od dwóch poprzednich źródeł finansowania możliwością uzyskania dotacji na współpracę pomiędzy sektorem MSP orazjednostkami naukowymi jest „Bon na innowacje”,oferowany także przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Jego celem jest umożliwienie wdrożenia lub rozwoju produktów i technologii, tworzonych przez jednostkę naukową na rzecz wspomnianych firm. Możliwe jest również sfinansowanie doradztwa jednostek naukowych na rzecz małych i średnich firm.

Beneficjentami programu mogą zostać przedsiębiorcy, którzy nie korzystali z usług jednostki naukowej w zakresie prac badawczo-rozwojowych w okresie trzech ostatnich lat,liczonych od roku złożenia wniosku o przyznanie bonu.

Maksymalna wysokość dotacji może wynosić 15 tys. zł, co może stanowić równowartość 100 proc. kosztów kwalifikowanych.Wnioski przyjmowane są do dnia 30 czerwca 2010 roku, a szczegółowe informacje na temat dotacji można znaleźć na stronie http://www.parp.gov.pl/index/index/1415.

Nowoczesne, innowacyjne metody rozwoju pracowników będą się w Polsce dynamicznie rozwijały. Mimo licznych barier, które opóźniają wdrażanie innowacji w małych i średnich przedsiębiorstwach, widać wyraźne szanse na poprawę tej sytuacji. Unijne programy pomocowe przewidują bowiem liczne możliwości wsparcia wdrażania innowacyjności w firmach.

Autor:Martyna Majewska, dr Tomasz Królikowski 

Martyna Majewska.

Prawniczka, nauczycielka, trenerka organizacji pozarządowych.  Obecnie zdobywa kwalifikacje mediatora sądowego. Członkini Stowarzyszenia PRO HUMANUM, Alumni of U.S. State Department Exchange Programs oraz Stowarzyszenia Mediatorów Polskich. Współpracowała m.in. z CODN, MSZ, British Council Polska oraz Przedstawicielstwem Komisji Europejskiej w Polsce. Autorka wielu publikacji o charakterze edukacyjnym, współautorka projektów  finansowanych ze środków publicznych oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Podstawowe pole zainteresowań autorki to wielokulturowość oraz wieloetniczość we współczesnym świecie.

Napisz do autora

dr inż. Tomasz Królikowski.

W 2004 roku obronił pracę doktorską. Pracuje w Katedrze Mechaniki Precyzyjnej oraz Uczelnianym Centrum Kształcenia na Odległość, gdzie przygotował 99 publikacji, które zostały opublikowane w materiałach konferencyjnych, czasopismach krajowych i zagranicznych. Od 1999 roku jest Biegłym Sądowym przy Sądzie Okręgowym w Koszalinie. W okresie 1999-2009 r. wykonał ponad 30 opinii sądowych. Od 2002 r. jest ekspertem oceniających projekty realizowane ze środków Unii Europejskiej (ocenił około 40 projektów). Od 2007 roku jest Dyrektorem Uczelnianego Centrum Kształcenia na Odległość StudiaNET. Temat jego pracy habilitacyjnej to: „Teoretyczne i doświadczalne podstawy minimalizacji energii w procesach szlifowania”. Wielokrotnie był zapraszany do realizacji grantów naukowych, jak również projektów UE.

 


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2017 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości