Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Artykuły analityczne
2010/12/30 10:40:52
Ekoinnowacje w budownictwie

Innowacje ekologiczne to rozwiązania na rzecz zrównoważonego rozwoju, mające na celu zmieniać wzorce konsumpcji i produkcji poprzez rozwijanie technologii, produktów i usług ograniczających oddziaływanie na środowisko. Szczególne znaczenie odgrywają na rynku budowlanym, gdzie koncepcja zrównoważonego rozwoju zdobywa coraz większą popularność, a liczba niskoenergetycznych budynków pasywnych systematycznie rośnie. Budownictwo obecnie idzie w tym kierunku, by budynek sam produkował energię na własne potrzeby, a nawet by było jej tyle, by mógł sprzedawać ją na zewnątrz.

Budynki i wyroby wykorzystywane do ich wznoszenia oddziałują na środowisko. Według danych Komisji Europejskiej budownictwo rocznie zużywa około 42% produkowanej energii i emituje 35% gazów cieplarnianych w całej Unii Europejskiej. Masowa konsumpcja produktów budowlanych przekracza 50% całkowitej produkcji w Europie, a emisje powstające w procesie wytwarzania materiałów mogą być porównywalne tylko z sektorem energetycznym. Sam światowy przemysł betonowy zużywa rocznie 20 mld ton kruszyw, 1,5 mld ton cementu i 800 mln ton wody (według Programu Środowiskowego Narodów Zjednoczonych jest to 20%).

Budynki zatem wytwarzają znaczne ilości odpadów i zużywają znaczącą ilość energii, jednocześnie jednak przemysł budowlany może zredukować zużycie ograniczonych już zasobów. Pierwsze inicjatywy związane z oszczędzaniem energii i budowaniem obiektów przyjaznych środowisku to rezultat kryzysu szoku naftowego lat siedemdziesiątych XX wieku. Zaczęto wtedy rozważać możliwość wykorzystania nowych źródeł energii (głównie słonecznej) i pojawiły się pierwsze projekty budynków, które sprzyjałyby ochronie środowiska i jego zasobów.

W celu redukcji negatywnych skutków wywieranych na środowisko przez przemysł budowlany powstała koncepcja zrównoważonego budownictwa w oparciu o innowacje ekologiczne. Budownictwo zrównoważone to założenie obejmujące projektowanie i wznoszenie budynków w dbałości o środowisko naturalne oraz oszczędne gospodarowanie surowcami naturalnymi w całym cyklu budowlanym: począwszy od projektu, poprzez prace konstrukcyjne, eksploatację budynku (właściwą eksploatację, prace remontowe, konserwatorskie i modernizacyjne), aż do jego rozbiórki. W praktyce przejawia się to w wykorzystaniu materiałów jak najbardziej przyjaznych dla środowiska naturalnego, zmniejszenia zużycia energii oraz produkcji zanieczyszczeń, zazieleniania budynku i terenów do niego przyległych.

Polskie i unijne ustawodawstwo wobec ekologicznego budownictwa

Komisja Europejska zakłada, że w sektorze budynków istnieją opłacalne możliwości znacznych redukcji konsumpcji energii i emisji dwutlenku węgla oraz zwiększenia udziału odnawialnych źródeł energii, które mogą przyczynić się do osiągnięcia do 2020 r. celu „3 x 20%”. Zamiar ten oznacza konieczność ograniczenia emisji dwutlenku węgla do roku 2020 o 20% w stosunku do emisji z 1990 roku, poprawę efektywności energetycznej w tym samym okresie o 20%, oraz zwiększenie udziału energii ze źródeł odnawianych w całkowitej produkcji energii do 20%. Szacuję się, że nieosiągnięci wyznaczonych celów będzie mieć negatywne skutki finansowe w przedziale od 5 do 20% produktu krajowego brutto Unii Europejskiej.

W roku 2010 została przyjęta nowelizacja dyrektywy EPBD the Energy Performance of Buildings (2002/91/EC) dotycząca oceny energetycznej budynków. Znowelizowana wymaga od krajów członkowskich sporządzenia wykazu aktualnych krajowych instrumentów i środków w tym zakresie oraz, w razie potrzeby, zaproponowanie kolejnych do dnia 30 czerwca 2011. Postanowienia dyrektywy powinny wejść w życie w państwach członkowskich najpóźniej do 9 stycznia 2013 roku, poza pewnymi wyjątkami, dotyczącymi budynków innych niż zajmowane przez władze publiczne, które zaczną obowiązywać od 9 lipca 2013 roku. Największe praktyczne znaczenie tej dyrektywy ma system ocen energetycznych budynków, którego rezultatem są certyfikaty jakości energetycznej. Świadectwem energetycznym będzie musiał legitymować się prawie każdy budynek i lokal mieszkalny, budynek zamieszkania zbiorowego czy użyteczności publicznej zarówno nowy jak i remontowany.

Poszerzeniem dyrektywy EPBD jest unijna Inicjatywa Rynków Pionierskich (LMI) identyfikująca 6 rynków o największym potencjale rozwoju, w tym. budownictwo, jako odpowiedzialne za znaczną część zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych, wpływające na jakość powietrza wewnętrznego i będące przedmiotem dużej części zamówień publicznych. LMI skupia się na następujących zadaniach w zakresie zrównoważonego budownictwa: wprowadzenie deklaracji środowiskowych wyrobów, prowadzenie porównania wymagań, dotyczących budynków spełniających kryteria rozwoju zrównoważonego, wprowadzenie aspektów rozwoju zrównoważonego do projektowania poprzez zastosowane innowacyjnych technologii i produktów oraz wdrożenia procedur związanych z obliczaniem kosztu cyklu życia (LCC – Life Cycle Cost) w zamówieniach publicznych, jak również zwiększenie efektywności łańcucha dostaw i podwyższenie kwalifikacji wykonawców.
Poprawie efektywności energetycznej budynków w Polsce ma służyć również o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych (czyli ulepszeń, w wyniku których, ogólnie rzecz biorąc, następuje zmniejszenie rocznego zapotrzebowania na energię) z 1998 roku wprowadzająca możliwość dofinansowania termo-renowacji budynków, na podstawie tzw. audytów energetycznych. W rezultacie podjęte działania mają zmniejszyć zużycia energii dostarczanej głównie do budynków mieszkalnych na potrzeby ogrzewania oraz podgrzewania wody użytkowej, zmniejszenie strat energii w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła oraz całkowitą lub częściową zamianę konwencjonalnych źródeł energii na źródła niekonwencjonalne, w tym źródła odnawialne.

Polityka polskiego rządu w sprawie redukcji zużycia energii w mieszkalnictwie wyznaczana jest poprzez Nową Politykę Ekologiczną Państwa, w ramach której zakłada się unowocześnienie systemów grzewczych, zmniejszenie strat w sieciach wodociągowych, oszczędzanie wody, ocieplanie budynków, segregacja śmieci i odzysk surowców, wykorzystanie ciepła odpadowego i stosowanie szeregu innych nowoczesnych rozwiązań w infrastrukturze technicznej miast i osiedli. Drugi to Założenia Polityki Energetycznej Polski do 2020 roku, gdzie zaplanowano między innymi wprowadzanie wybranych ekoinnowacyjnych produktów na rynek i wsparcia wybranych badań naukowych w celu osiągnięcia bezpieczeństwa energetycznego, poprawę konkurencyjności krajowych podmiotów gospodarczych oraz ochronę środowiska przyrodniczego.

2002/49/WE odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (wdrożona w Polsce przez przyjęcie Prawa ochrony środowiska wraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), wprowadza obowiązek opracowywania tzw. map akustycznych, co wywiera wpływ na odpowiednią lokalizację obiektów budowlanych.

Racjonalne gospodarowanie odpadami reguluje 2006/12/WE (w Polsce o odpadach) ograniczająca produkcję odpadów, wymagająca prowadzanie recyklingu i regeneracji. Definiuje ona również ziemię z wykopów budowlanych jako odpady oraz materiały pochodzące z rozbiórki budynków.

Ważną inicjatywą unijną było opublikowanie komunikatu Komisji Europejskiej w sprawie zrównoważonej konsumpcji i produkcji oraz planu działań w sprawie zrównoważonej polityki przemysłowej. W ramach pakietu planuje się poszerzenie zakresu dyrektywy w sprawie ekoprojektu z 2005 roku (2005/32/WE[1]) w sprawie ogólnych zasad ustalania wymogów ekoprojektu w odniesieniu do produktów wykorzystujących energię (Energy-using Products - EuP). ma na celu wdrożenie oceny aspektów ekologicznych do projektowania wyrobu, przy uwzględnieniu faz jego cyklu życia. Poszerzenie zakresu oznaczać będzie objęcie nim szeregu wyrobów budowlanych, mających wpływ na zużycie energii.

Kompleksowym dokumentem mającym wpływ również na przemysł budowlany jest Strategia Zrównoważonego Rozwoju UE odnowiona w 2006 roku mająca na celu między innymi ochronę przed zmianami klimatu i wykorzystywanie czystej energii, zrównoważoną konsumpcję i produkcję, a także ochronę zasobów naturalnych. W Polsce podobnym dokumentem była Strategia Zrównoważonego Rozwoju Polski. Szczegółowe cele i kierunki proekologiczne w poszczególnych sektorach gospodarczych zostały ujęte w dokumencie Strategia zrównoważonego rozwoju kraju do roku 2025.

Unijny Plan Działania na rzecz Technologii Środowiskowych

Unia Europejska zaangażowała się w promowanie inicjatyw ekologicznych również poprzez wdrożenie Planu Działania na rzecz Technologii Środowiskowych (ETAP) w ramach Programu Ramowego na rzecz Konkurencyjności i Innowacji przewidzianego na lata 2007-2013. Na finansowanie projektów promujących innowacje ekologiczne Unia Europejska przeznaczyła blisko €195 mln.
Celem tych działań jest wspieranie pierwszego zastosowania i wprowadzania na rynek innowacyjnych technologii i praktyk, zmniejszenie dystansu pomiędzy badaniami i rozwojem a światem biznesu oraz pokonanie istniejących barier rynkowych, które hamują obecnie rozwój innowacyjnych i ekologicznych produktów i usług, w szczególności tych tworzonych przez europejskie małe i średnie przedsiębiorstwa.

Priorytet nadano sektorom, które wykazują znaczący potencjał innowacyjny pod względem zmniejszenia ich oddziaływania na środowisko. Obszary, które otrzymują wsparcie finansowe, zmieniają się co roku w zależności od rezultatów poprzednich konkursów oraz wyników projektów.

Dotychczasowe priorytety obejmują recykling materiałów, sektor spożywczy, ekologiczny biznes i zakupy i właśnie budynki i budownictwo, w tym innowacyjne produkty dla sektora budownictwa, produkcja materiałów i technik budowlanych zgodnych z zasadą zrównoważonego rozwoju, lepsze wykorzystanie materiałów z recyklingu i zasobów odnawialnych w budownictwie, nowe technologie uzdatniania i oszczędzania wody. składania zgłoszeń na rok 2010 został już zamknięty, a w tegorocznej edycji złożono około 290 projektów.

Mimo że pierwszeństwo mają małe i średnie przedsiębiorstwa i beneficjenci prywatni, zaproszenia do składania wniosków są otwarte dla wszystkich podmiotów z siedzibą w jednym z 27 państw członkowskich UE (oraz dodatkowo: Islandia, Lichtenstein, Norwegia, Albania, Chorwacja, Macedonia, Izrael, Czarnogóra, Serbia i Turcja i inne kraje spoza UE, które przystąpiły do programu).

Budynki pasywne jako trend budownictwa zrównoważonego

Zmiany legislacyjne zwiększyły zapotrzebowanie na narzędzia wspierające wdrażanie zasad zrównoważonego rozwoju budownictwa. Spowodowało to powstanie nowych kierunków badawczych. Są nimi: uwarunkowania materiałowe i użyteczność materiałów budowlanych (ich przydatność, modyfikacja i nowe rozwiązania); uwarunkowania energetyczne, oddziaływanie budowli na środowisko naturalne (w tym aspekty ekologiczne, zagospodarowanie odpadów i recykling wykorzystanych materiałów budowlanych dla potrzeb budownictwa oraz wtórne wykorzystanie wyrobów), oddziaływanie budowli na środowisko wewnętrzne. Rezultaty badań wyznaczyły podstawowe trendy, w kierunku których podąża budownictwo łączące aspekty ekologiczne, społeczne i ekonomiczne czyli niskoenergetyczne budownictwo pasywne.



Pierwsze inicjatywy względem budynków pasywnych pojawiły się w połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku. W 1998 roku ten rodzaj budownictwa zyskał dofinansowanie przez Unię Europejską w ramach programu THERMIE, którego jednym z założeń było racjonalne zużycie energii w budownictwie jak również integracja energii odnawialnych.

Jednym z najważniejszych celów budynków pasywnych jest minimalizacja wskaźników energochłonności eksploatacyjnej budynków. Konieczne tu jest zwrócenie uwagi na lokalizację budynku, jego kształt, a także usytuowanie pomieszczeń w zależności od ich funkcji i czasu użytkowania, dzięki czemu można rozplanować strukturę wykorzystania energii słonecznej. W budynkach pasywnych energię wytwarza również ciepło wytwarzane przez mieszkańców i stosowane przez nich urządzenia. Dodatkowe ogrzewanie (ogrzane powietrze doprowadzane przez instalację wentylacyjną) stosowany jest wyłącznie podczas mrozów. Samo zatem odpowiednie ustawienie budynku względem stron świata i możliwie najlepsze wykorzystanie światła naturalnego może znacznie zmniejszyć zużycie energii. Wykorzystanie naturalnych czynników atmosferycznych i geograficznych pozwala też na naturalną wentylację obiektu. Dodatkowo wykorzystanie kolektorów słonecznych i turbin wiatrowych czy użycie nowoczesnych materiałów izolacyjnych, dzięki którym budynek nie traci ciepła, pozwalają ograniczyć zużycie energii. Należy również zwrócić uwagę na wybór odpowiednich okien, ale prawdziwe pasywne zyski energii słonecznej otrzymuje się dopiero po zastosowaniu przeszkleń ciepłochronnych wysokiej jakości (okna trójszybowe wypełnione argonem lub kryptonem), zorientowanych na południe oraz niezacienionych.

Istotnym jest zatem unowocześnianie systemów ogrzewania z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii, termomodernizacja, modernizacja sieci cieplnych i wodociągowych, racjonalizacja zużycia wody, segregacja odpadów i odzysk surowców, wykorzystanie ciepła odpadowego oraz stosowanie nowych rozwiązań w infrastrukturze technicznej miast i osiedli i rozmieszczaniu obiektów produkcyjnych.

Wnętrze budynku powinno również umożliwiać odpowiednie pozyskiwanie energii słonecznej poprzez właściwy układ pomieszczeń, zastosowanie przestrzeni buforowych i wykorzystanie właściwości ścian do magazynowania pozyskanej energii – ściany kolektorowe i magazynujące. Można również montować ogniwa fotowoltaiczne na zadaszeniach, przeszkleniach i balkonach. Wszelkie tego typu rozwiązania ekologiczne wyznaczają trend w budownictwie, zwanym zrównoważonym ze względu na fakt, że ma na celu zachowanie równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.

Dla spełnienia wysokich wymagań energooszczędności kluczowy okazuje się dobór materiałów budowlanych, które produkowane są z naturalnych surowców. Do takich produktów zdecydowanie można zaliczyć całą ofertę ceramiki budowlanej: cegły klinkierowe i licowe, dachówki ceramiczne, poryzowane pustaki.

Wymiar ekonomiczny budownictwa pasywnego

Projektowanie budynków oraz realizacja projektów z wykorzystaniem zasad budownictwa zrównoważonego niekoniecznie wiąże się ze znaczącym wzrostem kosztów. W Europie Zachodniej budownictwo pasywne w roku 2009 było droższe o około 5-7 %, natomiast w Polsce dodatkowe są szacowane na 10-15% w zależności od rodzaju budynku, jego przeznaczenia czy dodatkowego wyposażenia. Dom pasywny wymaga większych nakładów na docieplenie, specjalną stolarkę okienną czy system wentylacji, ale pojawiają się również oszczędności.
Oszczędza się na osobnym systemie ogrzewania, którego w budynku pasywnym z reguły nie ma. Ocieplenie ścian, okna i wentylacja są potrzebne w każdym budynku. Budynek pasywny może oszczędzać w ciągu roku przeciętnie około 230 zł/m². Różnice między kosztem budowy domu tradycyjnego a pasywnego z biegiem czasu z pewnością będą malały. Zyski, jakie osiąga się podczas eksploatacji, są natomiast ogromne: budynki pasywne redukują produkcję odpadów o 70%, zużycie wody o 40%, a zużycie energii między 30-50% - w niektórych przypadkach produkują energię, którą można wysłać z powrotem do sieci. Eko-budynki pozwalają zachować również około 30% wody. Zalety tego typu budowli oparta jest na zasadzie: droższe materiały i tańsza eksploatacja zamiast tańsze materiały i droższa eksploatacja. Dla porównania budynki budowane w Polsce do 1966 r. zużywają 240-350 kWh/m² na ogrzewanie rocznie – czyli 16-23 razy więcej niż domy pasywne. Nowsze mieszkania, które powstały w latach 1993-1997 muszą być ogrzewane energią w ilości 120-160 kWh/(m²a), czyli 8-10 razy większą. Nawet budynki uznawane za energooszczędne zużywają pięciokrotnie więcej energii niż domy pasywne.

Systemy oceny oddziaływania na środowisko obiektów budowlanych

Elementem implementacji zasad zrównoważonego rozwoju do obszaru budownictwa jest wprowadzenie systemu oceny oddziaływania na środowisko obiektów budowlanych. W Polsce narzędziem stosowanym w praktyce do identyfikacji zagrożeń środowiskowych jest, wykorzystywany od ponad 10 lat System Ocen Oddziaływania na Środowisko (OOŚ). Jest to procedura, zwana przez ustawodawcę „postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko”, dotycząca m.in. projektowanych przedsięwzięć czy skutków realizacji planów i programów dla różnych dziedzin przemysłu i budownictwa. Procedura ta, ze względu na zawężone pole analizy, nie może być stosowana przy ocenie zgodności budynku z zasadami zrównoważonego rozwoju, a jedynie może być użyta do identyfikacji zagrożeń środowiska.”

Obecnie w Polsce przeprowadzać można również proces certyfikacji w systemie BREEAM International Bespoke oraz LEED (Leadership in Energy and Enviromental Design), administrowane odpowiednio w Wielkiej Brytanii i w USA.

LEED jest systemem certyfikacji uznany na całym świecie opracowanym przez U.S. Green Building Council/Amerykańską Radę Zielonego Budownictwa (USGBC). Bierze on pod uwagę parametry dla budynków, które mają największe znaczenie: oszczędność energii, racjonalne zużycia wody, zmniejszenia emisji dwutlenku węgla, poprawy jakości środowiska wewnątrz pomieszczeń, zarządzanie zasobami i ich wrażliwość na skutki. LEED daje właścicielom budynków i użytkownikom, jasne i zwięzłe narzędzie do identyfikacji i implementacji praktycznego i miarodajnego projektowania zielonego budownictwa, konstrukcji, operacji i rozwiązań. LEED jest wystarczająco elastyczne, aby się dostosować do wszystkich rodzajów budynków - handlowych oraz mieszkaniowych. To działa w całym cyklu życia budynku - projektowania i budowy, eksploatacji i konserwacji.

W procesie certyfikacji ocenie podlegają, między innymi, projekt, zastosowane rozwiązania konstrukcyjno-eksploatacyjne i otoczenie obiektu. LEED przyznawany może być budynkom zarówno nowym jak i istniejącym, lecz zmodernizowanym. Każde proekologiczne rozwiązanie oceniane jest w systemie punktowym. W zależności od liczby punktów, jakie zostaną przyznane budynkowy, kwalifikowany jest on do jednego z czterech poziomów: certyfikowanego, srebrnego, złotego lub platynowego, które odzwierciedlają jego oszczędność energetyczną.

Zalety ekonomiczne budynków z certyfikatem LEED

Poziom LEED średni wzrost kosztów oszczędność energii

Certified

0.66% 28%
Silver 2.11% 30%
Gold 1,82% 48%

Źródło: Greg Katz. A Report to the California Sustainable Task Force. 2003

 

BREEAM to oceny wpływu budownictwa na środowisko zarządzany przez BRE Global Ltd., wchodząca w skład grupy BRE i będąca spółką zależną BRE Trust. Metodę tę można dostosować do oceny każdego rodzaju budynku w dowolnym miejscu na świecie. Budynek jest poddawany ocenie punktowej w ośmiu kategoriach: zarządzanie, zdrowie i dobrostan, energia, transport, woda, materiały, wykorzystanie terenu i ekologia, zanieczyszczenie. Liczba punktów w każdej kategorii daje wynik, na podstawie którego dokonuje się oceny projektu lub budynku (w przypadku, gdy ocenę przeprowadza się po jego wybudowaniu). Następnie punkty z każdej kategorii są sumowane, dając łączny wynik w przedziale: dostateczny, dobry, bardzo dobry, doskonały.

Wersja BREEAM International, która odnosi się do Europy, przeznaczona jest do certyfikacji obiektów biurowych, przemysłowych oraz handlowych. Każdy inny obiekt podlega systemowi BESPOKE, czyli BREEAM Assessor musi wystąpić do BRE z prośbą o indywidualne przygotowanie zestawu kryteriów odpowiednich do danego projektu. Zaletą takiego podejścia jest lepsze dopasowanie systemu do danego typu obiektu, a minusem – brak ogólnodostępnych wytycznych projektowych i dodatkowy koszt certyfikacji.

Ogólnie uznaje się, że inwestorzy amerykańscy oraz globalni preferują system LEED, podczas gdy inwestorzy brytyjscy i europejscy wybierają system BREEAM. Duży wpływ na decyzję o certyfikacji mają również fundusze inwestycyjne, wręcz wymagające certyfikacji ekologicznej LEED lub BREEAM, dla ich obiektów.

Biorąc pod uwagę specyfikę polskiego rynku, Polish Green Building Council (PLGBC) podjął decyzję o wprowadzeniu do Polski dwóch systemów. W lutym 2010, PLGBC podpisało Memorandum of Understanding z BRE o adaptacji BREEAM for Poland, natomiast w marcu sukcesem zakończyły się negocjacje w USGBC odnośnie stworzenia wersji LEED for Poland. Do marca 2010 roku w Polsce było zarejestrowanych 20 projektów certyfikowanych w systemie LEED, w tym jeden z certyfikatem LEED-NC v.2.2 na poziomie silver oraz 9 obiektów - w systemie BREEAM.

Dla planowania i oceny budynków, pojawiło się nowe i jasno skonstruowane narzędzie: Niemiecki Budownictwa Zrównoważonego. Ten system oceny, obejmuje wszystkie istotne tematy budownictwa zrównoważonego. Dla budynków przyznawane są kategorie: brązowa, srebrna lub złota. Niemiecki Budownictwa Zrównoważonego została opracowany przez Niemieckie Stowarzyszenie Budownictwa Zrównoważonego (DGNB) wraz z Federalnym Ministerstwem Transportu, Budownictwa i Rozwoju Miasta (BMVBS) do użycia jako narzędzie planowania i oceny budynków w tym kompleksowe spojrzenie na jakość. Przejrzyście rozmieszczony i łatwy do zrozumienia system oceny, Niemiecki Budownictwa Zrównoważonego obejmuje wszystkie istotne tematy zrównoważonego budownictwa i nagrody dla wybitnych budynków w kategorii: brąz, srebro i złoto. Sześć przedmiotów wpływa na ocenę: ekologia, ekonomia, społeczno-kulturowy i funkcjonalne tematy, techniki, procesów i lokalizacji.

Świadectwo oparte jest na koncepcji integralnego planowania, która określa cele budownictwa zrównoważonego, w wczesnym etapie. W ten sposób zrównoważone budynki mogą być projektowane w oparciu o aktualny stan technologiczny - i ich jakość odnosi się do nowego certyfikatu.

EU GreenBuilding Programme

TheEUGreenBuilding Programme (GBP) powstał w 2005 roku. Jest on otwarty dla firm zainteresowanych promowaniem budownictwa zrównoważonego poprzez certyfikację swoich budynków. Program jest dostępny dla budynków niemieszkalnych. Aby zakwalifikować się do programu jako Partner, budynek musi spełniać następujące warunki:

  • Nowe budynki – całkowite zużycie energii powinno być o 25% niższe niż normy krajowe,
  • Budynki remontowane – zmniejszenie zużycia energii o 25%.

Program zarządzany jest przez Komisję Europejską DG JRC, ona również decyduje o akceptacji Partnerów. Kontaktem programu w Polsce jest Polish Green Building Council. Udział w programie na wiele zalet dla firmy. Głównym plusem jest otrzymanie tytułu Partnera, co oznacza jednocześnie rozgłos, który niesie za sobą certyfikacja budynku. W Polsce istnieje ogromne zainteresowanie tą tematyką wśród użytkowników oraz mediów, a budynki które otrzymują certyfikację szybko zostają sprzedane lub wynajęte. Klienci często gotowi są więcej płacić ze te przestrzenie, gdyż ich użytkowania są o wiele niższe.

Wyzwanie dla inwestorów

Podsumowując, pod koniec XX wieku można było naliczyć na terenie Unii Europejskiej około 5000 mieszkań wykonanych w technologii budynku pasywnego. W przypadku Polski jest ich zaledwie kilka. Należy jednak zaznaczyć, że w większości są to domy jednorodzinne. Niewielu inwestorów zdecydowało się wykonać w tej technologii większe obiekty takie jak biurowce czy budynki użyteczności publicznej, co wynika z faktu, że inwestorzy postrzegają tego typu inwestycje jako nieopłacalne. Jest to jednak perspektywa krótkowzroczna ponieważ dodatkowe nakłady na proekologiczną technologię zwracające się po około 8-10 latach. Szansą na pozyskanie kapitału są fundusze lub Anioły Biznesu, które do tej pory inwestowały w takich branżach jak IT czy biotechnologia. Planujący jednak budowę pasywną musi zachęcić inwestorów prezentacją zalet zrównoważonego budownictwa, które przynosi zyski w dłuższej perspektywie.

Fot. Suzanne Anette (flickr), Wayne National Forest (flickr)

Linki:

Eco-innovation. Gdy biznes i środowisko idą w parze

Sustainable construction

Zrównoważenie to nasza sprawa,

United Nations Environment Programme

Zrównoważone budownictwo

Energy Efficiency in Buildings

2x20 w praktyce

Energy Efficiency in Buildings

Legislative Acts, of the European Union

Przejściowy raport z wdrażania Inicjatywy Rynków Pionierskich dla Europy (LMI)

o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych

o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych

Polityka efektywności energetycznej

Ochrona budynków mieszkalnych przed hałasem i drganiami

2002/49/WE Parlamentu Europejskiego oraz Rady Unii Europejskiej

Ekoprojekt

Przemysł i środowisko

Zrównoważona konsumpcja i produkcja

Perspektywy efektywnego wykorzystania energii

Ekologiczna budowa domów

Polski System Ocen Oddziaływania na Środowisko

Urbanistyka i budownictwo w zgodzie z ekologią

What LEED is?

System BREEAM

Porównanie najbardziej popularnych systemów certyfikacji

System certyfikacji DGNB

European GreenBuilding Programme

Autor:Justyna Kukian 


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2017 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości