Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Artykuły analityczne
2011/02/14 08:34:53
Infobroker, zawód z przyszłością

W programach studiów bibliotekoznawczych przestaje dominować historyczno-teoretyczny kontekst nauczania, a studenci zaczynają zdobywać kompetencje z obszaru nowoczesnych technologii, ułatwiających nawigację wśród rosnącej ilości informacji. Czy zawód infobrokera ma w Polsce przyszłość? Jak wybrać najlepszą ofertę kształcenia w tym obszarze?

Prognozy dla polskiego rynku pracy są dość jednoznaczne. W Polsce regularnie spada liczba osób zatrudnionych w tradycyjnych sektorach gospodarki, takich jak rolniczy, górniczy, transportowy i paliwowy. Jednocześnie wystarczy śledzić chociażby popularne serwisy z ogłoszeniami o pracę, by zorientować się, że obszarami rozwijającymi się najszybciej będą informatyka, telekomunikacja, i technologie informacyjne, biotechnologia, ochrona środowiska, elektroniczna bankowość i elektroniczny, ochrona zdrowia i opieka społeczna, informacja, kultura popularna i przemysł kreatywny oraz edukacja. To właśnie pracę w tych sektorach określa się jako wykonywanie zawodów przyszłości. Wśród najbardziej poszukiwanych specjalizacji znajdują się administratorzy baz danych i sieci informatycznych, analitycy i inżynierowie systemów komputerowych, programiści, doradcy podatkowi i inwestycyjni, specjaliści analizy rynku, ekonomiści, organizatorzy obsługi turystycznej oraz brokerzy informacji. Obecność tak wielu profesji związanych z informatyką i obsługą sieci nie dziwi, bowiem wynika bezpośrednio z boomu informatycznego, z jakim mamy do czynienia od wielu lat. Dziś trudno wręcz wyobrazić sobie firmę, która nie korzystałaby z narzędzi IT w działalności zarobkowej. Obok zawodów posiadających już ugruntowaną pozycję rynkową, pojawiają się jednak i takie, o istnieniu których jeszcze kilka lat temu trudno było w naszym kraju w ogóle pomyśleć, a które obecnie pretendują do miana wschodzących gwiazd rynku pracy. Zawodem takim jest z pewnością broker informacji (w angielskiej literaturze określany także jako professional, broker, cyberian, freelance librarian, independent researcher, data dealer).

Pojawienie się i rozwój zawodu infobrokera to przede wszystkim efekt przesunięcia pewnych akcentów we współczesnej działalności informacyjnej. Gromadzenie, opracowanie czy ochrona zbiorów, postrzegane dotychczas jako tradycyjne zadania ośrodków informacji, takich jak biblioteki, przestaje wystarczać w globalnym świecie szybkiego internetu. Powstanie zawodu infobrokera to także wynik ogólnego wzrostu rangi informacji i znaczenia potencjału intelektualnego organizacji. W świecie gdy państwa i firmy uczestniczą w nieustannej walce o osiąganie przewagi konkurencyjnej, trudno wyobrazić sobie prowadzenie jakiejkolwiek działalności bez posiadania rzetelnej i zgodnej z zapotrzebowaniem odbiorcy informacji. Z zarządzaniem informacją mamy do czynienia w wielu nowoczesnych biznesach – czy sukces na przykład w branży nie zależy ściśle od skutecznego wyszukiwania informacji o firmach z najszybciej rozwijających się branż i od umiejętności wyszukiwania danych w bazach informacji patentowych? Tego typu przykładów jest wiele.

Zatrudnianiem infobrokerów są zainteresowane zarówno duże agencje reklamowe, firmy badające rynek, przedsiębiorstwa, które potrzebują informacji na temat otoczenia biznesowego do sporządzania planów marketingowych czy wyboru poddostawców, jak też twórcy serwisów internetowych czy dziennikarze poszukujący informacji na konkretne tematy. Broker informacji to profesja szczególnie pomocna w sytuacji, gdy samodzielne poszukiwanie informacji okazuje się zbyt trudne lub zbyt czasochłonne. Współpraca z takim profesjonalistą pozwala na oszczędność czasu i pieniędzy, a co za tym idzie na koncentrację nad zadaniami, stanowiącymi sedno właściwej działalności. Dzięki współpracy ze specjalistami różnych dziedzin infobroker jest w stanie wyszukać dane dotyczące różnych obszarów tematycznych zarówno z Polski, jak i zagranicy, zaoferować dostęp do najlepszych baz danych B2B czy stworzyć unikalne i sprofilowane do potrzeb klienta banki wiedzy.

W zależności od potrzeb pojedynczego klienta, infobroker potrafi pozyskać informacje z konkretnego segmentu rynku na temat potencjalnych partnerów, o działaniach konkurencji, zmianach ustawodawczych i prognozach ekonomicznych, wyszukać informacje o eksporterach, importerach, hurtowniach, firmach dystrybucyjnych czy zlokalizować bezpośrednie źródła określonych towarów czy firmy świadczące specjalistyczne usługi. Atutem infobrokera jest pomoc w zakresie podejmowania dobrych decyzji dotyczących nabycia określonych towarów lub korzystania z konkretnych usług. Umożliwiają to kompleksowo przygotowywane zestawienia dostępnych na rynku ofert zawierających ceny i charakterystykę poszukiwanych dóbr oraz listy podmiotów, które ze względu na zakres swojej działalności lub inne czynniki stanowią grupę, będącą potencjalnym odbiorcą usług lub produktów.

Odrębną propozycją służącą podniesieniu konkurencyjności przedsiębiorstw jest prowadzenie przez infobrokera sprofilowanego monitoringu mediów, wzbogaconego analizą kontekstu, w tym prestiżu publikującego medium i oceny zasięgu odbioru przekazu. W procesie filtrowania informacji pod uwagę brane są różnorodne i specyficzne kryteria, co pozwala na zaoferowanie znacznie bardziej adekwatnych wyników, niż tradycyjne rozwiązania oparte wyłącznie na mechanicznym sortowaniu danych. Ostatnim wyznacznikiem działalności infobrokerskiej dla firm jest przygotowywanie raportów typu desk research, czyli kompleksowych opracowań dotyczących wszelkich tematów istotnych dla klientów, zawierających odpowiedzi na zadane pytania oraz krótkie sprawozdania.

Dzięki wszystkim wyżej wymienionym usługom infobrokerskim klienci otrzymują wiarygodną i sprawdzoną informację, unikają niepotrzebnych pośredników, mają szansę ograniczyć działalności i ryzyko biznesowe, docierając  do najtańszych produktów i najbardziej wiarygodnych partnerów. Działalność taka przydaje się zwłaszcza wtedy, gdy dana planuje wprowadzić nowy produkt na rynek. Sensowne w tym przypadku wydaje się zbadanie potencjalnych rynków zbytu czy ofert konkurencji. Infobroker może z powodzeniem zastąpić agencję PR czy specjalistę analiz rynkowych, a to pozwala zaoszczędzić czas i pieniądze.

Jak się kształtuje rozwój rynku infobrokeringu w Polsce i jak wygląda on na tle rynku w krajach rozwiniętych, takich jak USA czy Niemcy? O ile ten rynek w Polsce dopiero się kształtuje, to liczba światowych firm infobrokerskich jest na tyle znaczna, że skupiają się one w międzynarodowych organizacjach stojących na straży przestrzegania standardów profesjonalnych i etycznych oraz ochrony przed nieuczciwą konkurencją. Najważniejszą z nich jest powstała w 1987 r. The Association of Independent Professional, która skupia ponad 500 firm z 20 krajów. Przedmiotem jej działania jest propagowanie profesjonalnej informacji, tworzenie forum wymiany doświadczeń, promocja profesjonalizmu zawodowego i propagowanie zasad etycznych brokerów informacji. Europejscy infobrokerzy mają swoje stowarzyszenie – The European Researchers Network, liczące około 65 firm. Wśród innych organizacji warto wymienić jeszcze: Special Librares Association– stowarzyszenie bibliotekarzy i specjalistów informacji z 70 krajów, American for Science and Technology – społeczność specjalistów informacji profesjonalnej, poszukującą nowych teorii, technik i technologii zdobywania informacji, of Competitive Professionals – organizację specjalistów zajmujących się profesjonalnie zbieraniem informacji o konkurencji.

W Polsce infobrokerstwo, jako zawód i kierunek nauczania, są jeszcze w fazie rozwoju. Według szacunków badaczy zainteresowanych tym tematem, obecnie funkcjonuje około 60 firm mających w nazwie terminy: infobroker, infobrokerstwo, infobrokering czy broker informacji. Większość z nich to firmy kilkuosobowe, nierzadko wręcz jednoosobowe. Ich najczęstszymi klientami są przedstawiciele małych i średnich przedsiębiorstw, ośrodków innowacji i przedsiębiorczości, instytucji finansowych i firm marketingowych. Wśród składnych zleceń dominuje wyszukiwanie informacji gospodarczej, prawnej i europejskiej w Internecie, przygotowywanie przeglądów literatury, sporządzanie bibliografii, opracowywanie zestawień ofert dostępnych na rynku, monitorowanie mediów, tworzenie baz danych czy wykonywanie podstawowych badań rynkowych (satysfakcja klienta, analiza konkurencji, produktów i rynków)

Zawód infobrokera pojawił się w okresie, w którym rozrastające się światowe zasoby informacyjne, przede wszystkim Internetu, zaczęły sprawiać kłopot tym, którzy w wyszukiwaniu informacji nie są profesjonalistami. Jest on zbliżony do zawodu specjalisty public relations, zajmującego się monitorowaniem mediów, clippingiem i sprzedażą informacji. Profesja brokera informacji zyskuje na atrakcyjności ze względu na fakt, że firmom nie bardzo opłaca się zlecać takich zadań swoim pracownikom z prostego powodu – nigdy nie dorównają oni specjalistom pod względem skuteczności. Przedsiębiorstwa i klienci indywidualni to zarazem najczęstsza i najmniej jednorodna grupa odbiorców usług infobrokerskich. Choć w wielu firmach pozyskiwaniem informacji strategicznej zajmują się działy marketingu, specjalnie organizowane działy badań marketingowych czy public relations, to analiza zleceń infobrokerskich dowodzi, że w przypadku bardziej skomplikowanych badań rynkowych korzystają one z usług specjalistycznych firm.

Jako, że mowa o zawodzie, który dopiero się tworzy, to badania naukowe dotyczące istnienia osób świadczących usługi infobrokerskie w formie skodyfikowanej generalnie w Polsce jeszcze nie istnieją. Wydaje się, że tę lukę zapełniają jednak badania potrzeb informacyjnych przedstawicieli sektora małych i średnich przedsiębiorstw prowadzone m.in. przez Annę Grzecznowską, Emilię Mostowicz czy Honoratę Zarębską. Zarówno badania te, jak i analiza zleceń firm infobrokerskich czy placówek informacyjnych wyraźnie dowodzą, że przedstawiciele świata biznesu korzystają z różnego typu ośrodków informacyjnych, by uzyskać niezbędne informacje. Z usług samego Centrum Informacji Biznesowej i Europejskiej w Krakowie korzysta rocznie ponad 16 tysięcy osób. Wśród nich na pierwszym miejscu wymieniani są ludzie związani z biznesem – prowadzący własną działalność gospodarczą, poszukujący pomysłów na biznes oraz inwestorzy giełdowi.

Jeszcze do niedawna w Polsce nie istniała żadna forma kształcenia infobrokerów, a osoby podejmujące pierwsze kroki w tym zawodzie zdane były na samodzielne poszerzanie wiedzy. Do zawodu poniekąd przygotowywało bibliotekoznawstwo i informacja naukowa, ale na pewno nie w pełni i nie wszechstronnie, bowiem jeszcze parę lat temu programy studiów bibliologicznych przeładowane były zajęciami z szeroko rozumianej humanistyki, a więc historii i teorii kultury, literatury i filozofii. Wśród przedmiotów specjalistycznych niewiele miejsca poświęcano typowym elementom służącym organizacji pracy brokerów informacji, a więc branżowym źródłom informacji, narzędziom wyszukiwania, zróżnicowanym kontekstom prowadzenia działalności informacyjnej, problematyce specjalnych kategorii użytkowników czy projektowaniu i ocenie systemów i usług informacyjnych. Niedostatek odpowiednich treści kształcenia i brak form kształcenia infobrokerów był jednak do połowy lat 90. wynikiem niewielkiej wiedzy na temat specyfiki tego zawodu w naszym kraju, a co za tym idzie znikomym zapotrzebowaniem na kształcenie tego typu specjalistów. Dopiero przeobrażenia w sektorze gospodarki i intensywny rozwój nowoczesnych technologii uwydatniły konieczność dostosowania istniejącej oferty dydaktycznej do potrzeb coraz bardziej wymagającego rynku pracy.

Obecnie, mimo tego, że infobrokerstwo w Polsce pozostaje nadal we wczesnej fazie rozwoju, coraz więcej szkół i uczelni zauważa ewolucję w dziedzinie informacji i chcąc wypełnić niszę w dziedzinie szkolenia infobrokerów uruchamia różnorodne formy ich kształcenia. Szansę tę wykorzystują zarówno instytuty bibliologiczne czy dziennikarskie, jak i szkoły o profilu biznesowym czy menadżerskim.

Zmiany dokonujące się w programach i treściach kształcenia studiów bibliotekoznawczych, pozwalają ostrożnie prognozować, że polskie ośrodki akademickie posiadają merytoryczne podstawy do kreowania tego nowego, innowacyjnego zawodu. W programach studiów bibliotekoznawczych, reorganizowanych pod kątem nowych standardów kształcenia, przestaje dominować historyczno-teoretyczny kontekst nauczania, ustępując miejsca kształceniu kompetencyjnemu, nakierowanemu na nowoczesne technologie. Poza typową wiedzą bibliotekarską, która nadal stanowi nieodłączny i niezbędny element kształcenia na tym kierunku, studenci nabywają umiejętności rozpoznawania, selekcjonowania i doboru źródeł informacji w kontekście konkretnie zdefiniowanych sytuacji informacyjnych, stosowania specjalistycznych narzędzi wyszukiwania informacji w Internecie, konstruowania efektywnych strategii wyszukiwawczych czy wykorzystywania metod, technik i wskaźników oceny rezultatów wyszukiwania. Uzupełnieniu specjalistycznych kwalifikacji doskonale służą także ćwiczenia z zakresu komunikacji werbalnej, psychologii, socjologii grup społecznych, zarządzania czy public relations. I choć dziś części instytutów bibliologicznych, podobnie jak dawniej, nadal nie stać na dostęp do komercyjnych baz danych i serwisów online, zakup specjalistycznego oprogramowania czy zatrudnianie w swych szeregach przedstawicieli renomowanych agencji infobrokerskich, przesunięcie dotychczasowych punktów ciężkości w systemie kształcenia jest wyraźnie odczuwalne. Dowodem reagowania na zmiany dokonujące się obecnie w sektorze informacyjnym, jest – poza wspomnianą już modyfikacją treści nauczania – także uruchamianie nowoczesnych specjalizacji informacyjnych. Oferowane dziś programy studiów bibliotekoznawczych dają już nie tylko szansę zdobycia zawodu bibliotekarza-nauczyciela, bibliotekarza naukowego, bibliotekarza systemowego, biblioterapeuty, indeksatora, klasyfikatora czy animatora czytelnictwa, ale także zawodów przyszłości, takich jak analityk informacji, projektant systemów informacyjnych, menedżer informacji (Uniwersytet Warszawski) czy broker informacji (Uniwersytet Wrocławski, Uniwersytet Jagielloński).

Zmiany w programach kształcenia widoczne są także w ofercie studiów podyplomowych. Od minionego roku akademickiego nową propozycją edukacyjną instytutów bibliotekoznawstwa są dwusemestralne doskonalące studia infobrokerskie. Studia te, realizowane na Uniwersytecie Jagiellońskim, Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, Uniwersytecie Łódzkim oraz Uniwersytecie Humanistyczno–Przyrodniczym Jana Kochanowskiego w Kielcach, przeznaczone są dla absolwentów różnych kierunków studiów, którzy są specjalistami w określonych dziedzinach, lecz brak im biegłości w posługiwaniu się różnymi źródłami informacji. Programy studiów infobrokerskich obejmują podobne bloki tematyczne. Na grupę treści ogólnych składają się zagadnienia dotyczącej roli informacji i sektora informacyjnego w społeczeństwie, problemy nauki o informacji, podstawy organizacji i funkcjonowania zasobów i systemów informacyjnych, a także specyfika zawodu brokera informacji i charakterystyka potencjalnych grup jego klientów. Kolejny blok tematyczny stanowią źródła i narzędzia informacyjne. Celem przedmiotów realizowanych w tej grupie jest zapoznanie słuchaczy z różnymi typami źródeł informacji, metodami i narzędziami jej wyszukiwania i oceny oraz zasadami projektowania i zarządzania systemami informatycznymi. Trzecią kategorię treści tworzą zagadnienia dotyczące prowadzenia działalności infobrokerskiej. Przedmioty realizowane w ramach tego bloku tematycznego przybliżają zasady prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej, organizacyjne, prawne i etyczne aspekty prowadzenia firmy infobrokerskiej oraz podstawy kreowania jej wizerunku w społeczeństwie. Warto zauważyć, dominującą formą kształcenia są tu laboratoria i ćwiczenia, co dowodzić może rzeczywistej chęci kształcenia specjalistów-praktyków.

Rekrutację na studia podyplomowe o specjalności broker informacjioferują także szkoły prywatne: Ateneum - Szkoła Wyższa w Gdańsku, Wyższa Szkoła Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie oraz Gdańska Wyższa Szkoła Humanistyczna. Treści kształcenia realizowane w tych uczelniach w zasadzie nie odbiegają od propozycji instytutów bibliologicznych. Jak zapewniają organizatorzy, programy studiów kładą zdecydowany nacisk na przygotowanie absolwenta do samodzielnego funkcjonowania w zróżnicowanych technologicznie i organizacyjnie środowiskach zawodowych, typowych dla innowacyjnych firm. Realizację tego celu gwarantować ma zarówno edukacja z zakresu takich dziedzin, jak komunikacja, nauki społeczne i humanistyczne, metody pozyskiwania, przetwarzania i archiwizowania informacji, elementy prawa, marketing i public relations, jak i praca w wirtualnych zespołach projektowych. Choć uczelnie przekonują potencjalnych kandydatów o wysokim poziomie kształcenia (w obu przypadkach kadra naukowa rekrutuje się spośród pracowników naukowo-dydaktycznych warszawskich i trójmiejskich uczelni, posiadających wieloletnie doświadczenie w problematyce studiów), pewnym minusem, przemawiającym na niekorzyść kształcenia w placówkach prywatnych, może być stosunkowo wysokie czesne za studia, kwotą prawie dwukrotnie przewyższające opłaty pobierane za takie same dwusemestralne studia przez uczelnie państwowe.

Nową propozycją, zarówno ośrodków kształcenia bibliologicznego, jak i specjalizujących się w nauczaniu z zakresu marketingu i zarządzania, są także studia podyplomowe w zakresie szeroko rozumianego zarządzania informacją (m.in. Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, Politechnika Gdańska, Politechnika Lubelska, Politechnika Rzeszowska, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego). Studia te w większości przypadków poświęcone są problematyce zarządzania zasobami informacji i wiedzy w różnych obszarach działalności (nauce, gospodarce, administracji państwowej i samorządowej) oraz zastosowaniom nowoczesnej technologii informacyjnej i komunikacyjnej w różnych formach działalności informacyjnej. Studia mają na celu zapewnienie podstawowych kompetencji oczekiwanych od specjalistów zarządzania informacją i wiedzą, a więc wiedzy i umiejętności w zakresie wykorzystania nowoczesnej technologii informacyjno-komunikacyjnej, wyszukiwania informacji w  bazach danych i w rozproszonym środowisku sieciowym, tworzenia, organizowania i udostępniania lokalnych kolekcji informacyjnych oraz identyfikacji i zaspokajania informacyjnych potrzeb użytkowników. Kształcenie z tego zakresu oferują także uczelnie prywatne, jak Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych w Warszawie, Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie, Wyższa Szkoła Umiejętności Społecznych w Poznaniu czy Wyższa SzkołaEkonomiczno-Informatyczna w Warszawie.

Oprócz typowych studiów bibliologicznych czy odrębnego kształcenia podyplomowego, nabycie kwalifikacji infobrokerskich umożliwiają także studia licencjackie na kierunku Dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Możliwość wyboru specjalności broker informacji oferują dwie szkoły prywatne, tj. Wyższa Szkoła Umiejętności Społecznych w Poznaniu i Wyższa Szkoła Handlowa w Radomiu. Podobnie, jak w przypadku studiów bibliotekoznawczych, treści kształcenia przewidziane dla specjalności broker informacji dostarczają studentom szerokiej wiedzy na temat systemów informacyjno–wyszukiwawczych, sposobów fachowego pozyskiwania i weryfikowania informacji oraz korzystania z elektronicznych baz danych i multiwyszukiwarek. Zajęcia wykształcają także umiejętność organizowania pracy zespołowej oraz prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Jak zapewniają obie uczelnie, absolwenci uzyskujący tytuł licencjata w zakresie specjalizacji broker informacji, otrzymują staranne przygotowanie zawodowe do profesjonalnego wyszukiwania, weryfikowania i udzielania różnego rodzaju informacji, które pozwala im na oferowanie usług infobrokerskich firmom z różnych branż, w tym firmom marketingowym, producentom oprogramowania, wydawcom, literatom i dziennikarzom, kancelariom prawnym, firmom farmaceutycznym, a także bankom.

Poza kształceniem na poziomie akademickim, edukacją infobrokerów zainteresowane są w naszym kraju także szkoły policealne, na przykład Policealne Studium Reklamy w Lublinie oraz Centrum Nauki i Biznesu Żak w Łodzi (filie w Białymstoku, Częstochowie, Poznaniu i Włocławku). Pierwsza ze szkół w ramach dwuletniego cyklu kształcenia (stacjonarnego lub zaocznego) proponuje zdobycie kwalifikacji informacji naukowej, zaznaczając jednak, że i umiejętności nabyte w trakcie kształcenia pozwolą na wykonywanie wielu różnych profesji informacyjnych, w tym również infobrokera. Niestety, w bardzo ogólnie sformułowanych programach kształcenia trudno doszukać się typowych elementów służących organizacji pracy brokerów informacji. Wydaje się, że realizacja takich przedmiotów dydaktycznych, jak informacja naukowa, informatyka, języki informacyjne, bibliotekarstwo, języki obce i przedsiębiorczość, nie wykracza poza tradycyjne bibliotekoznawstwo,
a zatem nie może zapewniać pełnego i wszechstronnego przygotowania do zawodu infobrokera.  Porównując wszystkie propozycje kształcenia infobrokerów na podstawie tego samego kryterium, a więc informacji zawartych w witrynach internetowych, bez wątpienia stwierdzić można, że dydaktyczna szkół policealnych prezentuje się wśród nich najskromniej.

Bardziej zróżnicowane pod względem treści i form kształcenia wydają się nawet nieliczne propozycje edukacyjne przygotowane w ramach różnego typu kursów, szkoleń, warsztatów i seminariów. Z dotychczas przeprowadzonych tego typu inicjatyw warto w tym miejscu wymienić choćby:

  • kurs Infobroker Biznesu Europejskiego, zorganizowany w 2004 r. przez Wyższą Szkołę Informatyki i Zarządzania w Przemyślu,
  • szkolenie Przyszłościowe zawody społeczeństwa informacyjnego: broker informacji, przeprowadzone w 2006 r. przez Szczeciński Park Naukowo-Technologiczny ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego,
  • Czterodniowe warsztaty Infobroker – Konsultant Funduszy Europejskich, przygotowane w 2007 r. przez Instytut Biznesu w Kaliszu, przygotowujące do pracy w charakterze specjalisty od wyszukiwania, gromadzenia i przetwarzania informacji na temat dotacji europejskich,
  • Permanentny Kurs Infobrokera Systemowego, uruchomiony na przełomie 2007/2008 r. przez Ogólnopolską Inicjatywę Infobrokerów Systemowych w Warszawie,
  • seminaria Infobroker, organizowane od 2006 r. corocznie przez Centrum Promocji Informatyki w Warszawie.

Oczywiście ze względu na zbyt krótki realizacji wymienione propozycje trudno uznać za w pełni umożliwiające nabycie wszystkich profesjonalnych kompetencji infobrokerskich. Można je jednak potraktować jako doskonałą możliwość dokształcenia zwłaszcza w zakresie pozyskiwania informacji dotyczących funduszy europejskich, zagadnień gospodarczych, finansowych, handlowych, zasad prowadzenia monitoringu czy przygotowywania skrótowych raportów. Z całą pewnością znacznie wyżej ocenić wypada kurs infobrokerów systemowych, którego organizatorzy postawili sobie za cel przygotowanieuczestników do pełnienia roli infobrokera systemowego w różnych organizacjach (przedsiębiorstwa, administracja, organy pozarządowe, uczelnie, media), bez względu na ich poziom zaawansowania rozwojowego. W programie kursu poza dostarczaniem teoretycznej wiedzy na temat stosowania podstawowych procedur infobrokerskich, przewidziano także realizację określonych zadań w wirtualnych zespołach projektowych, a potwierdzenie nabytych kwalifikacji infobrokerskich zagwarantowano uzyskaniem stosownego certyfikatu.

Jak dowodzą dane rekrutacyjne, największą popularnością cieszy się kształcenie infobrokerów w  ośrodkach akademickich Krakowa, Wrocławia i Warszawy. Niestety, informacje na temat współpracy uczelni ze środowiskami biznesowymi są tradycyjnie dość skąpe i ograniczają się do stwierdzenia, że do realizacji oferty dydaktycznej zatrudniani są specjaliści-praktycy.

edukacyjna w zakresie infobrokeringu jest coraz szersza. Wydaje się, że ten kierunek studiów dobrze wpisuje się w potrzeby zmieniającego się rynku pracy. Wraz z rozwojem innowacyjnej gospodarki w Polsce, będzie rósł także popyt na rzetelne, wyselekcjonowane i precyzyjnie sprofilowane zestawienia informacji. Tym samym infobroker może stać się poszukiwanym i atrakcyjnym zawodem.

dr Małgorzata Kowalska

fot. hethbrandon, aranarth (flickr)

Źródła

  1. Cisek S., Broker informacji: istota zawodu [on-line]. Dostęp  WWW: http://eprints.rclis.org/archive/00012296/01/Cisek_broker_informacji_ istota.pdf
  2. Drzewiecki M., Brokerzy informacji, Poradnik Bibliotekarza 2000, nr 10, s. 7-9.
  3. Kamińska M. H., Stan infobrokerstwa w Polsce A.D. 2007 [on-line]. Dostęp WWW: http://www.infobrokerstwo.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=196&Itemid=49
  4. Król A., Broker informacji – powstawanie nowego zawodu, Zagadnienia Naukoznawstwa 2004, nr 1, s. 63-76.
  5. Miś B., Zawód Infobroker. i Życie [on-line] 2001, nr 4. Dostęp w WWW: http://archiwum.wiz.pl/2001/01042700.asp
  6. Reitz J. M., broker. W: ODLIS - Online Dictionary for Library and Science [on-line]. Dostęp WWW: http://lu.com/odlis/odlis_I.cfm#
  7. Szczepańska B., Broker informacji – zawód z przyszłością czy zawód z przyszłości. Biuletyn EBIB [on-line] 2002 nr 11 (40). Dostęp WWW: http://ebib.oss.wroc.pl/2002/40/szczepanska.php
  8. Waśkiewicz A., Infobroker jako zawód [on-line]. Infobrokerstwo.pl. Dostęp WWW: http://www.infobrokerstwo.pl/index.php?option=com_content&task =view&id=66&Itemid=49.
  9. Wielicka I., Łowcy wiedzy. Infobrokerstwo – nowa dziedzina, nowa profesja, nowy rynek [on-line]. e-Fakty. Dostępny w WWW: http://www.e-fakty.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=4804&Itemid=7
  10. Zawody przyszłości – dla kogo będzie praca za 10 lat[on-line]. Gazeta.pl. Dostęp WWW: http://gazetapraca.pl/gazetapraca/1,74785,3610602.html + strony internetowe poszczególnych uczelni prowadzących kształcenie w ww. zakresie
Autor:Zespół Redakcyjny 


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2017 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości