Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Artykuły analityczne
2012/05/09 10:54:44
Innowacyjność w Australii

Rozrusznik serca, penicylina, tzw. „czarna skrzynka” montowana w samolotach, kamera Racecam czy toaleta z dwiema opcjami spłukiwania – co łączy te znane i stosowane na całym świecie rozwiązania? Wszystkie powstały w Australii. To wystarczający powód, by temu dalekiemu krajowi przyjrzeć się z bliska. Czy innowacyjność Australii jest wynikiem indywidualnej kreatywności jej mieszkańców czy raczej przemyślanej i konsekwentnie realizowanej polityki? Prawda leży gdzieś pośrodku – australijski system innowacji to rynkowy, w którym liczą się zarówno systemowe rozwiązania, jak i twórcza postawa naukowców, przedsiębiorców, menedżerów.

O wyjątkowej kreatywności mieszkańców Australii najlepiej świadczy fakt, że do innowacji potrafi zainspirować ich nawet tak, zdawałoby się, stary i prosty , jak koło. Sceptycy zapytają, powątpiewając – jak można ulepszyć koło, coś niezwykle prostego i działającego od wielu lat? W ich opinii byłoby to jak wyważanie otwartych drzwi. Mimo to, naukowcy z  Deakin University i pracownicy firmy Australian CFusion od tego rodzaju wątpliwości byli wolni. Dzięki ich twórczej postawie możliwe było podejście na nowo do starego wynalazku koła i stworzenie go niejako na nowo – tym razem powstało koło wykonane w całości z kompozytów węglowych. Tak oto na bazie znanego wszystkim wynalazku powstał nowy, oryginalny i innowacyjny produkt. Co jest w nim szczególnego? Chodzi, przede wszystkim, o większy poziom precyzji. Wymyślona przez Australijczyków technologia, dzięki specyfice kompozytów węglowych, pozwala na znacznie bardziej precyzyjne wykonanie koła niż miało to miejsce w przypadku stosowanych dotychczas do tego celu tradycyjnych konstrukcji metalowych, daje też większe możliwości manipulowania gotowym produktem.

 

Według współtwórcy nowej technologii, dr Matthew’u Dingle’a, koło wykonane z kompozytów węglowych jest nawet o 40 - 50 proc. lżejsze od nawet najlżejszych kół aluminiowych. ta, opracowana przez zespół ekspertów Deakin University i firmy Australian CFusion, stwarza tym samym nowe perspektywy rozwoju w tak istotnych dla współczesnej gospodarki i wymagających zastosowania zaawansowanych rozwiązań branżach, jak m. in.: lotnictwo, energetyka alternatywna, przemysł tekstylny czy wreszcie motoryzacja. „Australijskie” koło jako projekt badawczy jest rozwijane i udoskonalane w Centrum Innowacji Deakin University przy finansowym wsparciu z rządowego programu Education Investment Fund. Przykład ten dobrze ilustruje co najmniej dwa istotne dla budowania innowacyjnej gospodarki aspekty. Po pierwsze, potencjał innowacyjności tkwiący w nas samych – umiejętność spojrzenia „świeżym okiem” na stary produkt / problem / usługę / proces jest punktem wyjścia dla każdego twórczego procesu. Co z tego, że koło powstało w 3 500 r. p.n.e.? Dziś można „wymyślić” je w gruncie rzeczy na nowo, dostosowując ten stary do wymagań współczesności, stawiającej na wydajność surowcową i energetyczną oraz na  aspekty ekologiczne. Okrągły ształt wprawdzie się nie zmieni, ale zmianą – i to rewolucyjną – może być zastosowanie nowych materiałów czy technik wytwarzania. Innowacyjność wynika z otwartości i kreatywności ludzi, bez tego gruntu nie urośnie żadna , nie zakiełkuje żaden . Drugi wniosek płynący z opisanego przykładu to rozwiązania systemowe. Oryginalny pomysł mógł się rozwinąć do postaci projektu badawczego, a później rynkowego produktu, ponieważ w Australii istnieje system wspomagający innowacyjność, funkcjonują mechanizmy finansowe, rząd jest zainteresowany wspieraniem tego rodzaju działalności nie ciepłym słowem, a żywą gotówką.

Nie pod górę, tylko – w górę 

Ostatnie dwie dekady dla australijskiej gospodarki to czas wyjątkowo spektakularnych sukcesów. Od 19 lat kraj nieprzerwanie notuje dodatnią dynamikę rocznego PKB. W tym nieprzerwanym wzroście nie przeszkodził temu odległemu krajowi nawet światowy kryzys sprzed czterech lat – w niezwykle trudnych dla większości gospodarek krajowych latach 2008 i 2009 roku australijski wzrost PKB kształtował się na poziomie odpowiednio 0,3 proc. i 2,7 proc.; w tym też okresie kraj na Antypodach był globalnym liderem wzrostu wśród państw rozwiniętych. Przejściowe trudności w utrzymaniu dynamicznego wzrostu dochodu narodowego pojawiły się w ubiegłym roku, jednak bezpośrednią przyczyną tego spadku były klęski naturalne – powodzie i huragany, które nawiedziły zasobne w surowce stany Queensland i Australii Zachodniej. Mimo to, cały poprzedni rok australijska gospodarka zakończyła na – wprawdzie niewielkim, ale jednak zawsze – plusie. Ekonomiczną siłę kraju widać także na rynku pracy, bezrobocie od lat kształtuje się na poziomie ok. 5 proc. Szóste co do wielkości państwo świata może też pochwalić się stosunkowo niewielkim – przynajmniej na tle innych gospodarczych potęg – długiem publicznym, wynoszącym nieco ponad 50 proc. rocznego PKB. Syntetyczne ujęcie głównych wskaźników makroekonomicznych Australii przedstawia poniższa tabela, która pozwala zorientować się w najważniejszych danych dotyczących gospodarki w tym kraju.

Tabela. Podstawowe wskaźniki makroekonomiczne gospodarki w Australii

 

 

Wskaźnik

Jednostka

Rok

2008

2009

2010

PKB w cenach bieżących

mld USD

1056,8

993,2

1219,7

PKB w ppp (wg. siły nabywczej)

mld USD

830,8

848,9

882,3

PKB per capita

tys. USD

48,6

44,8

54,8

PKB per capita w ppp (wg. siły nabywczej)

tys. USD

38,2

38,7

39,7

Tempo wzrostu PKB

%

0,3

2,7

2,7

Relacja nadwyżki/deficytu finansów publicznych do PKB

%

+1,7

-2,7

-4,2

Stopa inflacji (CPI)

%

3,7

2,1

2,8

Stopa bezrobocia

%

4,4

5,5

5,2

Wartość obrotów handlu zagranicznego

 mld AUD

488

(+10%)

 

563,7

(+14,6%)

 

510,5 (-10,4%)

Wartość eksportu

 

mld AUD

235

(+9,3%)

 

284,7

(+21,9%)

 

253,5

(-12,3%)

Wartość importu

 

mld AUD

253

(+11,5%)

 

279

(+10,3%)

 

257,1

(-8,5%)

Relacja deficytu na rachunku obrotów

bieżących do PKB

 

%

-4,5

-4,4

-2,4

Wartość roczna napływu zagranicznych

inwestycji bezpośrednich do Australii

 

mld AUD

56,3

47,5 bd

b.d.

Wartość roczna australijskich inwestycji

bezpośrednich zagranicą

 

mld AUD

27,4

32,4

b.d.

Skumulowana wartość zagranicznych

inwestycji bezpośrednich w Australii

 

mld AUD

393

b.d.

b.d.

Skumulowana wartość zagranicznych

inwestycji bezpośrednich Australii za granicą

 

mld AUD

281

b.d.

b.d.

 

Źródło: http://www.msz.gov.pl/files/Informator%20ekonomiczny%20-%20pdf/Australia/Australia%2003.pdf

Niewątpliwie, lata gospodarczej prosperity Australia zawdzięcza nie tylko sobie i zasobom własnej gospodarki. Równie ważną i pozytywną rolę odegrały nieodległe Chiny jako główny odbiorca wydobywanych w kraju na Antypodach surowców naturalnych. Do najważniejszych zasobów surowcowych Australii należy zaliczyć tym samym złoża rud żelaza, boksytów, ołowiu, cynku i niklu, uranu, manganu, złota, srebra, miedzi, cyrkonii, opali, szafirów i diamentów oraz węgla kamiennego, ropy naftowej i gazu ziemnego. Filarami gospodarki surowcowej w tym kraju są przede wszystkim przemysł metalowy, hutniczy i drzewny. Australia nie polega jednak wyłącznie na współpracy z Chinami w zakresie handlu surowcami. Może także pochwalić się dobrze rozwiniętymi sektorami gospodarki opartej na wiedzy, wymagającymi odpowiedniego kapitału w postaci wiedzy i nowoczesnych technologii, na przykład branżą chemiczną, bio- i nanotechnologiczną, farmakologiczną. Inne ważne działy gospodarki to przemysł elektromaszynowy, elektrotechniczny, spożywczy, środków transportu, papierniczy, poligraficzny, odzieżowy, obuwniczy, włókienniczy (33 proc. światowej produkcji wełny nieoczyszczonej). Niebagatelną rolę w systemie gospodarczym Australii odgrywa turystyka, która generuje ok. 5 proc. rocznego PKB. Każdego roku do Sydney, Melbourne czy też na Tasmanię przyjeżdża ponad 2 mln turystów. Wśród nich wielu to tzw. turyści biznesowi i przedstawiciele świata akademickiego. Australia bowiem jest jednym z ważniejszych ośrodków naukowych globu i miejscem, gdzie gospodarka wyjątkowo szybko „zasysa” wszelkiego rodzaju innowacje.    

Od kreatywności poprzez wiedzę do innowacji

Australijka gospodarka od kilkunastu lat należy do najdynamiczniej rozwijających się gospodarek świata. Jest to efekt z jednej strony bogactw naturalnych i bliskości Chin, a z drugiej – konsekwentnej realizacji strategii rozwoju nowoczesnego państwa, stawiającego na wiedzę, kreatywność i innowacje. Sumaryczny Wskaźnik Innowacyjności Australii badany przez Komisję Europejską sytuuje szósty co do wielkości kraj świata wśród grupy tak zwanych. „umiarkowanych innowatorów”, czyli w tej samej grupie co na przykład Polska (choć należy zaznaczyć, że wyniki osiągane przez Australię są lepsze niż ma to miejsce w przypadku naszego kraju). Jest to swoista  „grupa pościgowa”, w skład której wchodzą te państwa, które choć na razie nie należą do najbardziej innowacyjnych na świecie, to jednocześnie mają duży potencjał innowacyjności i za kilka czy kilkanaście lat mogą pod tym względem dołączyć do globalnej czołówki (zob. dane na poniższym wykresie). Szczególnie dobre wskaźniki osiąga Australia w tak ważnych dla innowacyjnego wzrostu gospodarczego obszarach, jak: poziom szkolnictwa wyższego, średnio i wysokospecjalistycznych technologiach, wydatkach na B+R w sektorze przedsiębiorstw, współpracy sektorów publicznego i prywatnego (zwłaszcza przy realizacji projektów naukowo-badawczych i inwestycjach realizowanych w formule partnerstwa publiczno-prywatnego), innowacji społecznych.   

Wykres 1. Sumaryczny Wskaźnik Innowacyjności Australii na tle wybranych krajów

 

Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych z http://ec.europa.eu/enterprise/policies/innovation/files/ius-2011_en.pdf

Szczególnie wysoki poziom australijskiego szkolnictwa wyższego i umiejętność komercjalizacji wiedzy dzięki ścisłej współpracy biznesu z nauką jest mocną stroną australijskiego systemu innowacji. Kraj ten jest powszechnie uznawany za doskonałe miejsce do prowadzenia na przykład badań klinicznych, zaś australijskie ośrodki badawcze zajmują bardzo silną pozycję w dziedzinie biotechnologii i farmakologii. Jednocześnie, z uwagi na otwartość samych Australijczyków na różnego rodzaju nowinki techniczne, jest to rynek, na który globalni producenci i dostawcy zaawansowanych usług technologicznych oraz komunikacyjnych chętnie wprowadzają swoje pionierskie rozwiązania, co dodatkowo stymuluje kulturę innowacyjności, przyczyniając się do jej wzmocnienia. Nie bez znaczenia jest tutaj także struktura etniczna społeczeństwa, którą tworzy ponad 200 różnego rodzaju grup narodowościowych. Można by wręcz stwierdzić, że  społeczeństwo Australii jest więc swoistym odwzorowaniem ludzkości w skali mikro, dzięki temu możliwe staje się testowanie preferencji rynkowych wielu grup etnicznych i językowych w tym samym czasie i w tym samym miejscu czy kraju. Australijskie ośrodki naukowo - badawcze należą do ścisłej światowej czołówki w tym zakresie – są nie tylko prestiżowe, ale mają niemałe osiągnięcia w procesie komercjalizacji wiedzy. Specjalnością naukową Australii są takie obszary, jak biotechnologia, górnictwo, finanse (zwłaszcza inżynieria zarządzania aktywami), medycyna czy energia odnawialna.  Wizytówką australijskiej nauki jest Commonwealth Scientific and Industrial Research (CSIRO). To jedna z największych instytucji naukowych na świecie, pracuje w niej ponad 6600 pracowników naukowych. CSIRO prowadzi ponad 50 placówek badawczych na całym kontynencie, a także placówki zagraniczne – jednostkę badawczą we Francji i Meksyku. Na całym świecie CSIRO jest zaangażowane w ponad 850 bieżących lub niedawno zakończonych projektów badawczych oraz współpracuje z czołowymi organizacjami w ponad 80 krajach.

Rząd australijski od kilku lat intensywnie działa na rzecz pobudzania szeroko rozumianej innowacyjności, widząc w niej narzędzie do rozwiązania problemów ekonomiczno-gospodarczych, społecznych czy związanych z ochroną środowiska. Warto przy tym zauważyć, iż tym, na czym szczególnie zależy władzom australijskim są innowacje klasy światowej, czyli takie produkty czy usługi, które mają największe szanse na internacjonalizację. Poza zwiększającymi się nakładami na badania i rozwój, co w obecnej rzeczywistości wydaje się programem minimum, władze Australii wdrażają specjalny system preferencji fiskalnych dla najbardziej innowacyjnych firm. Jest to tak zwany Credit, który zakład zwrot dużej części kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwa na działalność badawczo - rozwojową związaną z opracowaniem i wdrożeniem innowacyjnych rozwiązań, produktów i usług. W przypadku niewielkich firm o rocznych obrotach poniżej 20 mln dolarów australijskich możliwe jest odzyskanie nawet do 45 proc. poniesionych kosztów tego typu; większe przedsiębiorstwa osiągające powyżej 20 mln dolarów rocznego obrotu mogą liczyć na nieco mniejszą, bo  40-procentową ulgę podatkową.

Innym znaczącym elementem australijskiego systemu innowacji są rządowe programy – przedsięwzięcia inicjowane przez rząd, do realizacji których angażowani są partnerzy z sektorów biznesu i nauki. W ten sposób realizuje się idea „złotego trójkąta” innowacji,  w który zaangażowani są partnerzy pochodzący ze świata nauki, biznesu czy administracji. W Australii prowadzonych jest co najmniej kilkanaście różnego rodzaju projektów, z których warto wymienić trzy, które mają znaczenie priorytetowe:

  1. Enterprise Network Connect – to sieć ośrodków zlokalizowanych na terenie całego kraju, których podstawowym zadaniem jest aktywne wspieranie małych i średnich firm w rozwijaniu działalności innowacyjnej poprzez umożliwienie i/lub ułatwienie im dostępu do eksperckiej wiedzy w określonych, ważnych dla innowacyjności obszarach.
  2. International Science Linkages– to program promujący międzynarodową współpracę naukową i internacjonalizację wyników badań, którego budżet wynosi ok. 95 mln USD.
  3. Australian Laureate Fellowship Scheme – to program wspierający badania podoktoranckie i podyplomowe, jego budżet wynosi ponad 240 mln USD.

Interesującym projektem jest również Australijskie Centrum Energii Odnawialnej (ACRE). Celem Centrum, powołanego do życia w ramach większego programu wartego 5 mld USD pn. Inicjatywy Czystej Energii, jest  komercjalizacja najnowszych osiągnięć naukowych z zakresu energii odnawialnej i wdrażanie w tym sektorze nowoczesnych, zaawansowanych technologicznie rozwiązań.  ACRE w rozwój odnawialnych źródeł energii zainwestuje ponad 690 mln USD. Częścią z tych środków zarządza specjalnie do tego celu powołany fundusz, którego zadaniem jest określanie wartości i perspektyw rozwojowych konkretnych projektów na wczesnym etapie ich powstawania.  Australijskie Centrum Energii Odnawialnej rozwija technologie geotermalne, słoneczne oraz bioenergetyczne.

 

Innym interesującym programem, wartym wspomnienia w niniejszym artykule, jest projekt Wspólnych Ośrodków Badawczych, polegający na wspieraniu kadry naukowej prowadzącej badania dotyczące kluczowych problemów społeczno-gospodarczych nie tylko samej Australii, ale także świata, np. innowacji społecznych, zrównoważonego rozwoju, jak też – ekologicznej „czystej” produkcji. Cechą charakterystyczną programu, która czyni z niego efektywne narzędzie wspomagania innowacji, jest dwuskładnikowy mechanizm finansowania, polegający na wykorzystaniu środków publicznych z jednej strony, z drugiej – użytkowników końcowych zainteresowanych znalezieniem w danym obszarze nowego rozwiązania (a wiec sektora prywatnego).  Siłą programu Wspólnych Ośrodków Badawczych jest łącznie potencjałów naukowych różnych uczelni – ogólnokrajowych i regionalnych, co zwłaszcza dla tych drugich jest ważnym bodźcem rozwojowym. Na realizację tego projektu do 2014 r. rząd przeznaczy ponad 60 mln dolarów australijskich.

Nowe inwestycje i innowacje są przedmiotem wsparcia także w przemyśle motoryzacyjnym. W ramach prowadzonego programu Automotive System Transformation (ATS) sektor motoryzacyjny otrzyma łącznie ok. 3,4 mld dolarów na innowacyjne projekty, prace badawcze i rozwojowe. Program jest obudowany dodatkowymi elementami, które niejako wymuszają na jego beneficjentach inwestycje nie tylko typowo technologiczne, ale także działania na rzecz podnoszenia kompetencji miękkich (np. szkolenia pracownicze) i ochrony środowiska (np. inwestycje mające na celu ograniczenie emisji dwutlenku węgla).

Ważnym składnikiem systemu innowacji w Australii jest polityka patentowa, która ma uczynić z innowacyjności działalność rentowną, chroniąc jednocześnie wszelkie prawa należne twórcy wynalazku, jak i nabywcy patentu. Mówiąc wprost, patenty są narzędziem, dzięki któremu innowatorzy i wynalazcy mogą odzyskać z pewną nawiązką poniesione na opracowanie swojego nowatorskiego rozwiązania. Ochrona patentowa, gwarantująca zyski z komercjalizacji wyników badań i wiedzy, wymaga jednak szczegółowego opisania przełomowego rozwiązania w tzw. bazie patentowej. Baza ta jest ważnym instrumentem, pozwalającym ocenić stan innowacyjności kraju i wskazać te obszary, w których kreatywność i wynalazczość jest na wysokim poziomie oraz te, w których innowacyjność wymaga pobudzenia. Tego rodzaju analizą trendów zajmują się analitycy patentowi, którzy jednocześnie pełnią po części rolę brokerów technologii, będąc pośrednikami między światem nauki a biznesu.  

Australia stara się pobudzać innowacyjność nie tylko w gospodarce i nauce, ale także sektorze publicznym. Administracja, zgodnie z przyjętą strategią rozwoju gospodarki opartej na wiedzy, ma być dla sektora prywatnego partnerem we wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań. Inwestycje australijskiego rządu obejmują szeroki zakres celów społeczno-gospodarczych, które stanowią swoiste uzupełnienie inwestycji stricte przemysłowych i technologicznych. Ponad połowa (52 proc.) wszystkich rządowych inicjatyw dotyczących badań i rozwoju jest skierowana na rozwiązywanie problemów społecznych i środowiskowych. To pokazuje, jak szeroko jest rozumiane/definiowane na Antypodach pojęcie „innowacyjność” – tam to nie tylko technologia, ale także sprawy społeczne.


Innowacje także społeczne

Ważnym obszarem polityki innowacyjnej Australii są nowe rozwiązania, można powiedzieć, tradycyjnych problemów społecznych. To tak zwane innowacje społeczne, w których nadrzędnym celem jest usprawnienie funkcjonowania struktur społecznych, przełamywanie wszelkiego rodzaju barier – kulturowych, ekonomicznych czy mentalnych – zwłaszcza tych w dostępie do systemu edukacji, opieki zdrowotnej oraz dóbr kultury. Tego rodzaju działania są potrzebne szczególnie tam, gdzie niewydolny okazuje się aparat państwa, a reguły gry rynkowej nie mają zastosowania. Usługi publiczne i społeczne związane chociażby z bezpieczeństwem, poczuciem przynależności do większych zbiorowości, funkcjonowaniem rodziny, uczestnictwem w kulturze i sztuce, opieką i pomocą społeczną nie spełniają zwykle podstawowego biznesowego kryterium zysku, a jednocześnie z uwagi na ich społeczno- i kulturotwórczą rolę wymagają realizacji na odpowiednim poziomie. Wówczas nieodzowne stają się innowacje społeczne, rozumiane jako tworzenie rozwiązania problemów społecznych poprzez budowanie mechanizmów zaspokajających nie dających się zaspokoić w inny sposób potrzeb i oczekiwań mieszkańców. Mówiąc wprost, innowacje społeczne poprawiają funkcjonowanie społeczeństwa w wymiarze mentalnym, ale także materialnym, gdy ani rynek, ani państwo nie są w stanie zapewnić takiej poprawy; pobudzają aktywność ludzi, ich naturalną przedsiębiorczość i skłonność do wspólnotowego działania. W konsekwencji innowacje społeczne tworzą dodatkowy segment gospodarki – gospodarkę społeczną. W Australii dzięki wrażliwości społecznej wykazywanej przez sektor publiczny, ale także prywatny, gospodarka ta znajduje się w zaawansowanym stadium rozwoju nieporównywalnym z większością innych najbogatszych krajów świata. Potwierdzeniem tego jest wysokie miejsce Australii jako dogodnego miejsca do pracy i życia w rankingu Human Development Index.

Rząd Australii przeznaczył kwotę ok. 20 mln dolarów na wspieranie gospodarki społecznej, dostrzegając w niej szansę na wzrost konkurencyjności kraju, ale także budowę przyjaznego mieszkańcom środowiska i infrastruktury. Innowacyjne projekty o charakterze społecznym są realizowane na zasadzie partnerstwa z organizacjami sektora non-profit. Co ciekawe, wiele rozwiązań wypracowanych w tym sektorze jest po jakimś czasie przenoszona do sfery for-profit, czyli działalności klasycznych podmiotów gospodarczych, których działalność związana jest już ściśle z generowaniem zysków.

Interesującym przykładem innowacyjnego programu społecznego jest projekt pod nazwą „Classroom Access Project”, polegający na zwiększeniu dostępu do materiałów edukacyjnych dla dzieci niedosłyszących przy wykorzystaniu nowoczesnych mediów elektronicznych. Zastosowana w projekcie technologia, taka jak laptopy, tablice interaktywne czy urządzenia wzmacniające pole dźwiękowe – ma umożliwić edukację uczniów niedosłyszących w ogólnodostępnych, a nie specjalistycznych palcówkach szkolnych, co z kolei powinno pozytywnie wpłynąć na ich integrację z rówieśnikami i późniejsze lepsze oraz sprawniejsze funkcjonowanie w społeczeństwie. Dzięki temu programowi ponad 80 proc. dzieci mających poważne problemy ze słuchem uczęszcza na lekcje do zwykłych klas, nawiązuje kontakty ze zdrowymi rówieśnikami, aktywnie uczestniczy w życiu społeczności. Sukces „Classroom Access Project” zachęca władze do opracowywania i wdrażania podobnych programów także na wyższych etapach edukacji, ze studiami włącznie.

Można pokusić się o spostrzeżenie, że innowacyjność mieszkańcy Australii mają w genach. Bycie kreatywnym i twórczym jest dla nich zarówno czymś naturalnym, jak i koniecznym. Z uwagi na specyfikę tego wielkiego kraju – na przykład deficyt wody pitnej, który trzeba rekompensować nowoczesnymi technologiami minimalizującymi jej zużycie czy pozyskanie z nietradycyjnych źródeł – kreowanie i wdrażanie innowacji jest elementem nie tylko globalnego wyścigu gospodarczego, w którym kraj na Antypodach z powodzeniem bierze udział, ale przede wszystkim częścią codziennego funkcjonowania przedsiębiorstw i ludzi. Bez innowacji, bieżących usprawnień, odważnych pomysłów na tak rozległej i miejscami niezwykle surowej, wymagającej przestrzeni  trudno byłoby po prostu żyć. Godna podziwu jest otwartość i chłonność Australijczyków, jaką wykazują w stosunku do tego, co – mówiąc najogólniej – nowe. Mentalność ta wsparta dobrą polityką proinnowacyjną, rozwiązaniami instytucjonalnymi, mechanizmami finansowania stanowi fundament, na którym można budować innowacyjny wzrost gospodarczy.     

Choć Australia położona jest na Antypodach, a podróż do tego kraju z Polski zajmuje samolotem nawet ponad dobę, to warto spoglądać w tamtym kierunku. W Australii powstało i powstaje wiele innowacyjnych produktów. Warto czerpać inspirację z tego wielkiego i nie zawsze dobrze znanego kontynentu, podglądając innowacje wdrażane przez tamtejszych naukowców i przedsiębiorców.

Źródła wykorzystane w artykule:

http://www.innovation.gov.au/Innovation/Policy/AustralianInnovationSystemReport/AISR2011/wp-content/uploads/2011/07/Australian-Innovation-System-Report-2011.pdf

http://www.ausindustry.gov.au/innovationaustralia/Pages/InnovationAustralia.aspx

http://www.msz.gov.pl/files/Informator%20ekonomiczny%20-%20pdf/Australia/Australia%2003.pdf

http://www.austrade.pl/inwestycje/dlaczego-warto-inwestowac-w-australii/kultura-innowacji/

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/innovation/files/ius-2011_en.pdf

http://www.azjapacyfik.pl/index_2501.php?a_2501=3758&b_2501=594

http://www.ausinnovation.org/festivals/australian-innovation-festival.html

 

Czytaj też na Portalu Innowacji:

Brazylia– w pogoni za innowacyjnością

Kanada - innowacyjność spod znaku klonowego liścia

Innowacje ponad granicami - Nordic Innovation

UE i USA– razem w innowacjach

Innowacje przyspieszą rozwój USA

Unia nadal goni USA i Japonię

Autor:Waldemar Wierżyński 


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2018 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości