Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Artykuły analityczne
2012/10/02 13:40:52
Zarządzanie wiedzą przepustką do sukcesu w biznesie

kluczem do sukcesu”, ta już utarta fraza coraz częściej znajduje realne odzwierciedlenie w polityce wewnętrznej przedsiębiorstw. Współczesne firmy chcąc podnieść swoją konkurencyjność na rynku, zmuszone są szukać nowych zasobów aby osiągnąć ten cel. Zasoby materialne, technologiczne, ludzkie, mają swoje ograniczenia jak i ograniczona jest ich optymalizacja. Zaczęto  więc zwracać uwagę na pozostałe wartości.  I tak, coraz częściej wykorzystuje się wiedzę jako szczególną wartość firmy i jej zasobów. Tak jak każdy zasób również wymaga zarządzania. Aby więc było bardziej konkurencyjne na rynku musi pozyskać, przetwarzać i umiejętnie zarządzać wiedzą w praktyce. Zarządzanie wiedzą to strategiczny i usystematyzowany proces identyfikacji, gospodarowania i rozpowszechniania wiedzy za pomocą wybranych narzędzi lub metod.

w organizacji

Współczesnym przedsiębiorstwom do osiągania sukcesu nie wystarczają już tylko surowce, materiały, maszyny czy finanse. Coraz większą uwagę zaczęto przykuwać również do informacji. Jednak z biegiem czasu dostrzeżono, że oprócz suchych danych i dostępnych informacji istnieje  dodatkowy poziom, który coraz bardziej decyduje o efektywności przedsiębiorstwa, a jest nią . W szczególności ów zawarta w ich umysłach, która wynika z ich doświadczeń, szkoleń i talentów. To właśnie dysponujący wiedzą jest najczęściej najważniejszym zasobem firmy. Wiele firm stanęło przed problemem poszukiwania czegoś, co poprawi efektywność oraz będzie stanowić impuls do uzyskania bardziej konkurencyjnej pozycji na rynku. jest potrzebna nie tylko do tego aby coś stworzyć – wyprodukować, ale także do planowania, podejmowania decyzji, organizacji czy też samej realizacji przedsięwzięcia. Poznanie zasad, narzędzi i metod w zarządzaniu wiedzą pozwala na tworzenie produktów i usług, które są coraz bardziej innowacyjne.

 

Pojęcie wiedzy w odniesieniu do biznesu najlepiej przedstawia J. Kisielnicki twierdząc, że „ to niematerialne zasoby organizacji, związane z ludzkim działaniem, których zastosowanie może być podstawą przewagi konkurencyjnej organizacji. Związana jest ona z posiadanymi zasobami: danych, informacji, procedur, doświadczenia i wykształcenia ów. silnie wiąże się z: kulturą, etyką, intuicją, warunkami pracy czy też stylem zarządzania”. Zasoby wiedzy w organizacji przyczyniają się do przewagi konkurencyjnej, kluczem do sukcesu jest to aby umiało wykorzystać i zastosować posiadaną wiedzę w praktyce. W dzisiejszych  czasach bardzo ważne dla organizacji staje się więc zarządzanie wiedzą, które jest zintegrowanym systemem działań. To proces identyfikowania, zdobywania i wykorzystywania wiedzy mający na celu zapewnienie przedsiębiorstwu przewagi konkurencyjnej. Ich celem jest kształtowanie zasobów wiedzy znajdującej się w głowach ów w taki sposób aby zwiększyć wartość danej organizacji. Zarządzanie wiedzą jest kierunkiem rozwoju przedsiębiorstw.

Proces tworzenia wiedzy w organizacjach właściwie przebiega dzięki wdrożeniu w organizacjach  trzech postaw:

  1. na podstawie własnych doświadczeń i eksperymentów – określa się kto jest twórcą a kto odbiorcą wiedzy;
  2. nabywanie wiedzy z zewnątrz – to uczenie się od liderów rynkowych oraz poprzez porównywanie i udoskonalanie czyichś rozwiązań;
  3. nabywanie wiedzy z wewnątrz i zewnątrz organizacji – przepływa między pracownikami oraz z otoczenia zewnętrznego.

Natomiast funkcje i instrumenty systemu zarządzania wiedzą w organizacjach obejmują trzy obszary, którymi są: zarządzanie potencjałem intelektualnym ów, zarządzanie zasobami wiedzy oraz wspomaganie informatyczne zarządzania wiedzą. Nabyta posiadana przez ów jest efektem szkoleń, warsztatów, konferencji,czy treningów. Aby móc zarządzać wiedzą powinna ona być identyfikowana, gromadzona, analizowana czy też udostępniana. Może tu pomóc właśnie informatyczne wspomaganie wiedzą za pomocą oprogramowania, baz danych, serwerów i stacji roboczych czy też sieci komputerowych. 

Jakie wybrać metody, strategie, narzędzia i modele do zarządzania wiedzą?

W dobie dostępu do niezliczonej ilości różnego rodzaju informacji z pewnością nie uda się wychwycić tych najbardziej interesujących. Nie wystarczy już tylko notes i długopis. Pomocne mogą okazać się dostępne na rynku technologie informatyczne, takie jak: komputer, bazy danych czy internet. Pomagają one przeszukać, zgromadzić i przechowywać interesujące informacje. Jednak po zebraniu zbyt dużej ilości informacji mogą okazać się potrzebne kolejne narzędzia  pozwalające zarządzać zebranymi informacjami oraz wiedzą. Do takich narzędzi można zaliczyć:

  • technologie informacyjne - narzędzia, dzięki któremu zarządzanie wiedzą rozwija się o nowe obszary teorii i praktyki;
  • systemy zarządzania dokumentami
  • (Learning Management Systems) – pozwala na administrowanie szkoleniami, sporządzanie statystyk i raportów, zarządzanie kwalifikacjami ów czy prowadzenie analizy kompetencji. Korzyści jakie niesie za sobą to przede wszystkim oszczędność czasu nauczania i poznawania nowych produktów, technologii czy systemów.
  • wyszukiwarki internetowe
  • listy dyskusyjne
  • profile eksperckie
  • portale korporacyjne

W zależności od rodzaju działalności i profilu każde możne sobie zdefiniować i  wybrać bardziej szczegółowe narzędzia. Jedno jest jednak pewne, aby zastosowane w organizacjach systemy okazały się pomocne muszą spełniać kilka warunków takich jak: łatwość odnalezienia interesujących nas kategorii i dokumentów; podział informacji dla poszczególnych użytkowników (kierownik, ); trwałe przechowywanie treści i dokumentów.

W praktyce zarządzanie wiedzą przybiera różne formy, które są zależne od charakteru działalności przedsiębiorstwa, specyfiki branży i przyjętej strategii. Przyjęto, że wyróżnia się cztery podstawowe strategie zarządzania wiedzą. Pierwsza polega na zarządzaniu wiedzą jako kluczowym aktywem przedsiębiorstwa. Zasób wiedzy postrzegany jest jako podstawowe i najważniejsze źródło przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa. Natomiast głównym celem jest jej ochrona i wykorzystanie do tworzenia nowych zasobów intelektualnych. Ta strategia wykorzystywana jest przede wszystkim przez firmy, w których funkcjonowanie zależy od poziomu zdolności intelektualnych ów.

Druga strategia traktuje zarządzanie wiedzą jako sposób na udoskonalanie produkowanych produktów i usług. Wykorzystywana jest przede wszystkim w firmach, w których podstawowym aktywem są zasoby fizyczne a kapitał intelektualny służy jedynie ulepszeniu i unowocześnieniu produktów, poprawiając ich pozycję konkurencyjną. Trzecia dostępna strategia polega na zarządzaniu wiedzą jako podstawową działalnością przedsiębiorstwa. Wykorzystują ją firmy konsultingowe, urzędy statystyczne oraz przedsiębiorstwa zajmujące się badaniami rynku, ponieważ zarządzanie wiedzą jest dla nich warunkiem przetrwania. Czwarta, ostatnia strategia opiera się na zarządzaniu wiedzą jako sposobie doskonalenia procesów. Wykorzystywana jest w  przedsiębiorstwach, w których wewnętrzne procesy są na tyle skomplikowane, iż wymagają ciągłego usprawniania. 

Dla tworzenia zasobów wiedzy wyróżnić można dwa podejścia ze względu na narodowość ich propagatorów: zachodnie (tradycyjne) oraz wschodnie (japońskie). W podejściu zachodnim (tradycyjnym) preferowana jest jawna, która jest spisana i utożsamiana z zapisami w bazach danych różnych postaci wiedzy lub złożonych informacji takich jak: wzory chemiczne, tablice decyzyjne, księga jakości czy też zestaw reguł postępowania. Ten rodzaj wiedzy dostępny jest zarówno dla organizacji i jej ów jak i dla jej otoczenia. Podejście to reprezentowane jest między innymi przez H.A. Simona i P. Druckera.

Dla sprawnego funkcjonowania przedsiębiorstwa obok podejścia zachodniego niezbędne jest również podejście japońskie, które wyznaje zasadę, że sformalizowana, wyrażona w słowach i liczbach stanowi zaledwie wierzchołek góry lodowej. To tzw. " ukryta", czyli taka, której się wprost nie dostrzega, jest trudna do sformalizowania, jest indywidualna i znana tylko jej posiadaczowi. ta wpływa na wartość organizacji, ponieważ trudno ją przekazać lub podzielić się z innymi. Do tej kategorii wiedzy zalicza się między innymi: intuicję, przeczucia i kulturę organizacji. Podejście to prezentowane jest między innymi przez japońskich uczonych: I. Nonaka i H. Takeuchi.

To, które podejście ma większe zalety i powinno być stosowane w organizacjach zależy przede wszystkim od systemu zarządzania jaki panuje w danym przedsiębiorstwie. Im więcej jest szczebli pośrednich między nadawcą a odbiorcą tym większe są straty w przekazywaniu wiedzy, ponieważ mogą wystąpić straty związane z postacią wiedzy i jej zrozumieniem. jawna i otwarta przedstawiana przy pomocy różnych sformalizowanych modeli takich jak: tablice decyzyjne, instrukcje, drzewa decyzyjne może znacząco zmniejszyć odkształcenia wiedzy w procesie jej przesyłania. Z tego rodzaju wiedzy każdy może uzyskać tyle informacji ile potrzebuje. Oczywiście tylko w sytuacji, gdy taka jest w prawidłowy sposób sformalizowana. Natomiast inaczej jest z tzw. wiedzą ukrytą czy też nieznaną. W tym przypadku można stwierdzić, że im bardziej rozbudowana struktura, tym większa jest niechęć poszczególnych członków organizacji do dzielenia się wiedzą i przekazywania jej innym osobom.

Zarządzać wiedzą w przedsiębiorstwach można też za pomocą modeli. Oczywiście to, który zostanie wybrany zależy od organizacji i jej specyfiki działania. zasobowy traktuje wiedzę jako najważniejszy zasób w firmie, bazuje przede wszystkim na „źródłach wiedzy” opartych na koncepcjach kluczowych kompetencji i umiejętności. procesowy opiera się na rozwiązaniach i doświadczeniach praktycznych, zazwyczaj stosowany jest przez duże firmy konsultingowe. Natomiast japoński – tzw. „Spirala Wiedzy” opracowana przez profesora Nonaka i Takeuchi'ego należy do najbardziej popularnego a przy tym innowacyjnego podejścia w zarządzaniu wiedzą. Dlatego też poświęcimy temu modelowi trochę więcej uwagi. tworzona jest przez jednostki, dlatego też warto zastosować narzędzia, strategie i stworzyć mechanizm pomagający w przekształcaniu wiedzy ukrytej w jawną. Nonaka i Takeuchi wyróżnili cztery sposoby konwersji wiedzy, które układają się w swoistą spiralę, składającą się z następujących etapów:

  1. Socjalizacja – od wiedzy ukrytej do ukrytej. Kluczem jest zdobywanie wiedzy przez bezpośredni kontakt z drugą osobą. Ważne jest doświadczenie osób, które przekazują tę wiedzę dalej, czyli np. nauczyciele przekazujący wiedzę swoim uczniom lub też w organizacjach spotkania typu „burza mózgów”, szkolenia i treningi prowadzone przez menedżerów.
  2. Eksternalizacja – od wiedzy ukrytej do jawnej. Jest to klucz do tworzenia wiedzy i dostarczania nowych pomysłów.
  3. Kombinacja – od wiedzy jawnej do jawnej. Pozwala usystematyzować wiedzę dostępną przez kategoryzowanie i ujednolicanie posiadanej informacji.
  4. Internalizacja – od wiedzy jawnej do ukrytej. Pozwala na uczenie się poprzez działanie.

Źródło: I. Nonaka, H. Takeuchi: Kreowanie wiedzy w organizacji, Poltext, Warszawa 2000, s. 96

I.Nonaka i H.Takeuchi przeprowadzili analizę doświadczeń organizacji japońskich oraz amerykańskich w zastosowaniu systemu zarządzania wiedzą i wyróżnili trzy modele zarządzania w aspekcie tworzenia wiedzy: "Góra – dół", czyli najwyższy szczebel zarządzania tworzy wiedzę; "Dół - góra", gdzie jest tworzona przez jednostkę (najniższy szczebel) oraz "Środek - góra - dół", w którym jest tworzona przez cały zespól ze średnią kadrą w roli inżynierów wiedzy. Przy zastosowaniu modelu zarządzania "góra – dół" zgromadzona będzie dostępną (jawną). Natomiast w wyróżnionym modelu "dół – góra" gromadzona będzie ukryta. Trzeci z prezentowanych modeli "środek - góra – dół" pozwoli zgromadzić wiedzę dostępną jak i ukrytą. Jednak każda powinna sama wybrać i zdecydować, który zarządzania jest dla niej odpowiedni. Zarządzanie wiedzą to proces, gdzie może stać się w pełni konkurencyjne na stale zmieniającym się rynku.

Systemy zarządzania wiedzą, aby były pomocne przedsiębiorstwu powinny spełniać kilka zadań:

  • ułatwić wydobywanie interesującej wiedzy z napływających informacji;
  • zapobiec utracie wiedzy w przypadku wymiany ów w firmie;
  • pomóc w ciągłym doskonaleniu kluczowych umiejętności;
  • zwiększyć efektywność zarządzania procesem zdobywania nowej wiedzy;
  • umożliwić dziele się wiedzą przez ów.

Jeżeli zdecyduje się na wprowadzenie odpowiedniego systemu zarządzania wiedzą spełniającego wymienione zadania, pozwoli to usprawnić procesy w firmie a przede wszystkim podnieść poziom innowacyjności.

Istotnym elementem zarządzania wiedzą, oprócz technicznych środków jej gromadzenia i wymiany, oraz procedura i zasad panujących w tym zakresie, stanowią elementy kultury organizacyjnej takie jak: zrozumienie, wsparcie kierownictwa, odpowiednie programy zachęt oraz rozwijanie wzajemnych kontaktów wśród ów. Zarządzanie wiedzą stale się rozwija, co powoduje, że specjaliści od tej dziedziny jak i twórcy oprogramowania tworzą coraz to nowe narzędzia wspomagające ów i użytkowników. Wybór odpowiednich narzędzi, metod, strategii czy modelu zależy przede wszystkim od rodzaju i wielkości danej organizacji.

Ilościowe i jakościowe podejście w zarządzaniu wiedzą

Rozpoczynając budowę systemu oceny wiedzy i zarządzania nią powinna zdać sobie sprawę z relacji przyczynowo – skutkowych pomiędzy wiedzą a ogólną kondycją przedsiębiorstwa. Jednak proces ten jest dość trudny i skomplikowany, chociażby dlatego, że nadal brakuje mierników odzwierciedlających niematerialną i ludzką istotę wiedzy organizacyjnej. W tym kontekście cały czas próbuje się wypracować odpowiednią metodologię badań nad problemami zarządzania wiedzą i procesami uczenia się przedsiębiorstwa. Wykorzystuje się więc te same metody co w naukach i badaniach społecznych, czyli metody ilościowe bądź jakościowe. Z powodu przeświadczeń o większej rzetelności i obiektywności od wielu lat  stosuje się przede wszystkim metody ilościowe, które opierają się na danych liczbowych i są mierzalne. W badaniach wykorzystywana jest jak największa grupa reprezentatywna. Do metod wykorzystywanych w badaniach ilościowych należą między innymi: statystyki, ankiety, sondaże. Obecnie jednak coraz częściej w nowoczesnych organizacjach przeważa podejście jakościowe, które znacząco różni się od ilościowego. Metody badań jakościowych zmierzają przede wszystkim do odkrycia rzeczywistości w jej naturalnych warunkach, skupiają się na pogłębianiu analiz na mniejszej grupie reprezentatywnej. Do wykorzystywanych metod w badaniach jakościowych należą między innymi: badania terenowe, wywiady, obserwacje czy studium przypadków.

Nie da się jednak jednoznacznie określić, które z podejść jest bardziej właściwe, jakościowe czy ilościowe. Zależy to przede wszystkim od specyfiki danej organizacji. Jednak w tym samym przedsiębiorstwie można zastosować oba całkowicie odrębne podejścia, które się nie wykluczają a często uzupełniają i pomagają zobrazować zmiany w postrzeganiu wiedzy. Metody ilościowe są bowiem wiarygodne w przypadku gdy badane są tylko bardzo zawężone fragmenty całości. Metody jakościowe ukazują za to badany problem w szerszym ujęciu, ale nie zawsze są tak wiarygodne i praktyczne jak mierniki ilościowe. Jednak jeżeli chodzi o kapitał intelektualny przedsiębiorstwa to zdecydowanie wnioski jakościowe powinny być brane pod uwagę.

Kapitał intelektualny (w nowoczesnych przedsiębiorstwach)

Kapitał intelektualny to poza wiedzą kolejny zasób niematerialny przedsiębiorstwa, na który składa się kapitał ludzki, strukturalny i kliencki. To właśnie ten ostatni powoduje, ze zakres kapitału intelektualnego jest szerszy niż pojęcie wiedzy.

Przedsiębiorstwa zarządzają innowacjami za pomocą różnego rodzaju narzędzi umożliwiających szybką komunikację. Wszystko po to, aby zdobyć przewagę konkurencyjną. Jednak jak już wspominaliśmy wcześniej to przede wszystkim pracownicy i ich są kluczem do najlepszych praktyk. Zarządzanie wiedzą i kapitałem intelektualnym w nowoczesnych organizacjach ma charakter strategiczny dzięki czemu wpływa na wartość tworzoną przez oraz na jego przewagę konkurencyjną. Pracownicy organizacji są najbliżej tworzonych produktów, dobrze znają ich funkcjonalności jak i niedoskonałości. Dlatego też siłą napędową wartości firm jest nie tylko kapitał finansowy, ale przede wszystkim intelektualny. Pracownicy każdej organizacji są świetnie przygotowani do wymiany informacji przy użyciu nowoczesnych technologii, chłoną wiedzę, są bacznymi obserwatorami, dobrze analizują i mają głowy pełne pomysłów. Największą więc sztuką jest to, aby wiedzę, którą posiadają pracownicy zapisaną w swoich głowach zatrzymać w organizacji.

Istotnym elementem zarządzania wiedzą, oprócz technicznych środków jej gromadzenia i wymiany, oraz procedur i zasad panujących w tym zakresie, są elementy kultury organizacyjnej takie jak: zrozumienie, wsparcie kierownictwa, odpowiednie programy zachęt oraz rozwijanie wzajemnych kontaktów wśród ów. I o to właśnie powinna zadbać. Kolejnym istotnym aspektem w zarządzaniu wiedzą jest zachęcenie ów do dzielenia się nią. Jednak zdarza się, że w trakcie tego procesu mogą pojawiać się różnego rodzaju bariery takie jak: pomiędzy pracownikami; między działami w firmie; przekonanie, że to władza; niewydolność struktury organizacyjnej. W każdym razie powinna dążyć do wyeliminowania bądź zmniejszenia tych barier.

posiadający dużą wiedzę to dzisiaj zasób strategiczny w organizacji, bo i tworzenie wartości firmy bierze się właśnie z zaangażowania idei, doświadczeń i relacji ów w ramach organizacji. Warto więc dbać o takie zasoby i z ów swojego przedsiębiorstwa uczynić inwestorów w firmę, których kapitałem jest i innowacja. Taki bowiem będzie bardziej związany z firmą i zostanie w niej długo. Obecne czasy i  otoczenie konkurencyjne wymagają redystrybucji wartości od finansowych do intelektualnych firmy. powinna więc inwestować w ów, którzy zapewnią dalszy rozwój firmy. W przedsiębiorstwach tworzy się swego rodzaju raporty o kapitale intelektualnym, których  celem jest pomoc w formułowaniu strategii biznesowych, budowania wizerunku; identyfikacja kluczowych wskaźników umożliwiających ocenę realizacji strategii, oraz tworzenie podstaw zarządzania wiedzą.

Ciekawy przykład podaje portal ceo.cxo.pl: „Z badań nad wartością spółek notowanych na giełdzie w Sztokholmie w latach 1986-1996 wynika, że największa różnica pomiędzy wartością księgową a wartością rynkową występuje w spółkach opartych na wiedzy. Co więcej, o ile różnica między wartością księgową a rynkową pozostawała w ciągu ostatnich lat niezmieniona w spółkach opartych na kapitale bilansowych, o tyle w spółkach działających w oparciu o kapitał intelektualny rosła.” Na tej podstawie można wnioskować, że dla inwestorów kapitał wiedzy ciągle rośnie i ma coraz to większą wartość. A inwestowanie w firmy, które opierają się na większym kapitale intelektualnym ma większą szansę na zysk.

Zarządzanie wiedzą i kapitałem intelektualnym celem uzyskania przewagi konkurencyjnej

Istnieje wiele definicji konkurencyjności przedsiębiorstw. Jednak najczęściej jest ona postrzegana jako działania organizacji zmierzające do pozyskania rynku oraz zwiększenia w nim swojego udziału. oznacza lepsze usytuowanie organizacji na rynku w porównaniu do jej konkurentów. Najpopularniejszymi miernikami przewagi konkurencyjnej są wyniki finansowe przedsiębiorstwa oraz udział w rynku.

Ciągłe zmiany otoczenia, a także wewnątrz organizacji wymuszają na zarządzających posiadanie aktualnej informacji, z której rodzi się . Aby mogła być w pełni konkurencyjna powinna posiadać wiedzę oraz umieć wykorzystać ją w odpowiedni sposób. W praktyce bardzo często zdarza się, że istnieje duża rozbieżność między wiedzą posiadaną a umiejętnością jej zastosowania. Aby pozwolić organizacji na efektywne zarządzanie wiedzą należy dopasować odpowiednie metody, modele i narzędzia do strategii zarządzania przedsiębiorstwem. Oprócz tego należy również wyeliminować szereg przyczyn nie sprzyjających prawidłowemu zarządzaniu, czyli: współzawodnictwo wewnątrz organizacji, złą atmosferę w pracy oraz przywiązanie do standardowych – często złych rozwiązań.

W swojej istocie zarządzanie jest przekształcaniem wiedzy w taki sposób, aby organizacje mogły osiągać sukces, przewagę konkurencyjną oraz zwiększyć swoją wartość. Zarządzanie wiedzą możliwe jest tylko wtedy, gdy będzie umiało „wydobyć” wiedzę od swoich ów poprzez zapewnienie odpowiednich warunków. Pracownicy mogą przekazywać swoją wiedzę bezpośrednio między sobą lub też poprzez istniejącą w przedsiębiorstwach bazę wiedzy. Dzięki odpowiednim szkoleniom, wysokiej kulturze organizacji, wspólnie postawionym celom i odpowiedzialności przepływ wiedzy może być łatwiejszy w organizacjach mających system zarządzania zdecentralizowany niż w hierarchicznych – scentralizowanych. Pracownicy pomagają sobie nawzajem poprzez dzielenie się wiedzą i wspólne rozwiązywanie problemów, ponieważ mają świadomość, że współpraca jest kluczową wartością przedsiębiorstwa. Zarządzanie wiedzą w organizacji można przedstawić w trzech wzajemnie zazębiających się obszarach działalności: funkcjonowanie całej organizacji, działanie poszczególnych komórek, praca poszczególnych ów niezależnie od ich pozycji w organizacji.

Zarządzanie wiedzą oraz kapitałem intelektualnym ma charakter strategiczny i wpływa na wartość organizacji i jej przewagę konkurencyjną. Dlatego tak bardzo istotne jest odpowiednie zastosowanie i podejście do badań i oceny niematerialnych zasobów przedsiębiorstwa.

Czy więc zarządzanie wiedzą jest więc przepustką do sukcesu w biznesie i czy pozwala na tworzenie innowacji? Zdecydowanie tak!

Aby zarządzanie wiedzą przyniosło jednak pożądane efekty powinna:

  • wybrać odpowiednią metodę, narzędzia lub wspomagający zarządzanie;
  • ujednolicić terminologię i dobrze opisać zasoby wiedzy;
  • zastosować wskaźniki, które pozwolą na porównanie z konkurencją;
  • systematycznie stosować pomiary za pomocą wybranych narzędzi;
  • zlikwidować bariery powstające przy dzieleniu się wiedzą.

We współczesnej gospodarce o sukcesie rynkowym przedsiębiorstwa często przesądza zgromadzona i przekazywana przez jego ów. Bardzo ważne więc staje się zdobycie wiedzy dotyczącej umiejętności poprawnego formułowania problemów oraz wykorzystywania metod zarządzania wiedzą w organizacji. Z całą pewnością pozwoli to na zwiększenie wartości organizacji oraz podniesienie jej konkurencyjności. Zarządzanie wiedzą coraz częściej oznaczane jest jako następujący w przedsiębiorstwie fakt. Coraz więcej organizacji decyduje się na ten właśnie zarządzania. Rozwiązania informatyczne jak i lepiej wyszkolony personel powoduje, że przedsiębiorstwa potrafią coraz lepiej  pozyskiwać nie tylko wiedzę jawną, ale również wykorzystywać wiedzę ukrytą. Faktem jest iż menedżerowie organizacji mają do dyspozycji zdecydowanie większe zasoby wiedzy niż jego poprzednicy jeszcze kilka lat temu. Bo jak wiadomo informatyzacja, dzięki której często zdobywamy niemałe zasoby wiedzy rozwija się z zastraszającym tempie. Zarządzanie wiedzą doczekało się już wielu narzędzi wspomagających, ale ciągle jeszcze są one udoskonalane. Nie zapominajmy jednak, że to przede wszystkim ludzie i stosowany system motywacyjny jest istotnym czynnikiem stosowanym przy zdobywania wiedzy. Dlatego też nie warto oszczędzać na pozyskiwaniu i zarządzaniu wiedzą.

LITERATURA:

Autor:Alicja Haraf Miłosz Wójcik 


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2017 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości