Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Newsy
2012/01/26 10:18:13
polityki klastrowej Kraju Basków i Postklastrowa polityka innowacji

Cristina Aragón Amonarriz, Mari Jose Aranguren, Cristina Iturrioz

polityki klastrowej Kraju Basków

I
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości
Warszawa 2011
 

polityki klastrowej Kraju Baskówto interesująca , która może być źródłem wiedzy dla wszystkich zaangażowanych w opracowanie i realizację polityki klastrowej w Polsce.

Książka jest efektem prac prowadzonych w ramach programu „Klastry a małe i średnie firmy”,prowadzonego od dziesięciu lat na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Przedsiębiorczości Uniwersytetu w Deusto. Autorki − Mari Jose Aranguren, Cristina Aragón i Cristina Iturrioz są pracowniczkami naukowymi tego Uniwersytetu i członkiniami zespołu badawczego zajmującego się konkurencyjnością przedsiębiorstw i rozwojem gospodarczym. W swoim opracowaniu dokonują oceny skuteczności działań wspierających konkurencyjność za pomocą struktur klastrowych i odnoszącej się do nich polityki.

Autorki opisują ewaluację skuteczności polityki klastrowej w Kraju Basków przeprowadzoną w trzech etapach. Pierwszy obejmował analizę różnych faz rozwoju polityki klastrowej w Kraju Basków. W drugim etapie ewaluacji poddano z jednej strony reprezentatywność beneficjentów inicjatyw klastrowych w Kraju Basków, z drugiej zaś stopień, w jakim zostały zrealizowanie cele działań polityki klastrowej. Badania przeprowadzone zostały w dwóch baskijskich stowarzyszeniach klastrowych: Stowarzyszeniu Klastra Telekomunikacji (Gaia) oraz Stowarzyszeniu Klastra Papieru (ACP). Analiza porównawcza dotyczyła takich aspektów działalności, jak: poziom innowacyjności, internacjonalizacji, jakości i poszanowania środowiska naturalnego, a także obecności na rynku międzynarodowym podmiotów gospodarczych należących i nienależących do klastrów. Na tym etapie, w oparciu o dane zgromadzone w trakcie badań ankietowych przeprowadzonych w firmach członkowskich, określono ewaluacji, który pozwala na ocenę wyników działań ukierunkowanych na inicjowanie współpracy między firmami i instytucjami stowarzyszonymi. Dzięki wykorzystaniu tego modelu możliwe jest określenie elementów warunkujących tę współpracę oraz oddziaływanie stowarzyszenia na konkurencyjność jego członków.

W etapie końcowym ustalono założenia metodologii partycypacyjnej. Innowacyjna koncepcja ewaluacji partycypacyjnej zakłada, że aktorzy polityki klastrowej przestają być przedmiotem ewaluacji, a stają się jej współautorami i to już od etapu tworzenia jej założeń. , w tym ujęciu, powinna być integralną częścią każdej polityki klastrowej. Szczególnie warte uwagi jest rozumienie przez Autorki ewaluacji, nie jako sposobu kontroli, ale jako procesu, który sprzyja kształceniu się, wprowadzaniu ulepszeń i szeroko pojmowanemu rozwojowi.

W sytuacji, gdy w dążeniu do poprawy własnej konkurencyjności coraz większa liczba krajów i regionów sięga po instrumenty, takie jak klastry i polityka klastrowa, odpowiednio opracowany ewaluacji polityki klastrowej staje się niezbędnym narzędziem zarówno dla decydentów, jak i praktyków. Ważne, by te osoby były świadome użyteczności działań ewaluacyjnych, które mogą przyczynić się do dynamizacji i zwiększenia potencjału polityki klastrowej. Niniejsza , wskazując sposoby przeprowadzania ewaluacji skuteczności tego typu działań, może stanowić dla nich istotną inspirację przy realizacji działań ewaluacyjnych w Polsce.
 

 


Arne Eriksson (red.)

Postklastrowa polityka innowacji

I
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości
Warszawa 2011

W ostatnich latach mocno zmienia się nasze rozumienie istoty klastrów i ich funkcjonowania. Postklastrowa polityka innowacji prezentuje nowe koncepcje zależności między klastrami a ich otoczeniem oraz samego procesu zarządzania tymi specyficznymi organizacjami, takie jak metoda Analizy Sieci Wartości czy orkiestracja biznesowa. Jej lektura jest niezbędna dla wszystkich chcących „być na bieżąco” z najnowszymi trendami, a jej szczególną wartością jest współpraca przy jej tworzeniu praktyków i teoretyków polityk klastrowych i innowacyjnych.

to raport szwedzkiej agencji rozwoju VINNOVA podsumowujący serię pięciu warsztatów związanych z polityką internacjonalizacji klastrów, zagadnieniem sieci wartości oraz rozwoju systemów innowacji. Są to kwestie, których znaczenie stale rośnie, tak dla menedżerów klastrów, jak i agencji, takich jak VINNOVA, działających na rzecz ich rozwoju.

Globalizacja, globalne ocieplenie oraz kryzys finansowy to kwestie, które stawiają polityków wobec konieczności wykreowania nowej polityki internacjonalizacji klastrów i innowacji. Na stronach raportu Autorzy prezentują pomysły związane z tymi zagadnieniami, przedstawione podczas warsztatów.

Transformacjom podlega gospodarka, w której, z punktu widzenia tworzenia wartości, korzyści skali ustępują pola korzyściom zasięgu, co znajduje odzwierciedlenie w koncepcji współprodukcji. Użytkownicy stają się częścią sieci wartości, którą Verna Allee definiuje jako układ ról i współzależności tworzących określone biznesowe, społeczne czy ekonomiczne rezultaty poprzez złożoną dynamiczną wymianę wartości materialnych i niematerialnych. Przybliżana przez nią Analiza Sieci Wartości – ASW (Value Network Analysis, VNA) wykorzystywana może być dla zrozumienia przekształcania wartości zasobów finansowych i niefinansowych, takich jak kapitał intelektualny, w inne formy wartości.

Orientacjana klienta stwarza z kolei potrzebę orkiestracji – terminu wyjaśnionego przez Johana Wallina. Orkiestracja polega na przywództwie i współrządzeniu procesem tworzenia wspólnych zasobów oraz ich współdzielonej specjalizacji. Stanowi odpowiedź na potrzebę zarówno integracji, jak i specjalizacji. Walin koncentruje się nasposobie, w jaki rząd może wspierać konkurencyjność w danym regionie, wspierać powstawanie i rozwój klastrów.

Jest to część tego, co należy rozumieć jako współrządzenie oparte na współpracy (ang. collaborativegovernance), które obejmuje również metodę platformową – w tym Metodę Platformy Rozwoju Regionalnego, opracowaną przez Vesę Harmaakorpiego. Metoda ta zaprezentowana została jako narzędzie projektowania oraz zarządzania regionalnymi systemami innowacji.

Coraz częściej pojawia się sposób myślenia preferujący inne zdolności niż te, które gwarantowały sukces w okresie, gdy dominował paradygmat przemysłowy. Nowy sposób myślenia wymaga nowej postawy wobec złożoności. Powstać muszą nowe sposoby myślenia oraz metody radzenia sobie ze złożonością poprzez ciągłe generowanie innowacji i eksperymentowanie. Polityka musi być projektowana tak, by radzić sobie z różnorodnością oraz ze złożonością i pozwalać na „niestandardowe rozwiązania” w fazie wdrażania. Podejście do tworzenia polityki jako linearnego, sekwencyjnego procesu należy uzupełnić podejściem zdolnym do rozwiązywania złożonych problemów oraz organizowania sieci. Koncepcje takie jak: polityka oparta na platformach, policy mix oraz współrządzenie wieloszczeblowe i wielosektorowe są odpowiedziami na pojawiające się wymogi dotyczące tworzenia polityki. Innymi słowy – wyzwaniem dla polityki innowacyjnej jest przekształcenie myślenia i podejścia systemowego w coś więcej niż tylko retorykę – w czym pomocna może być niniejsza .

 

do pobrania [tutaj]

Autor:Zespół Redakcyjny  


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2018 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości