Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Słownik Innowacji - Leksykon haseł
Słownik Innowacji - haseł
Hasło:ANIOŁY BIZNESU
Rodzaj:Słownik2011
Język:pl

są jednym z trzech rodzajów rynkowych dostawców finansowania typu . Ich inwestycje odgrywają szczególną rolę w procesie finansowania innowacji, gdyż lokowane są w znacznym stopniu we wczesne fazy rozwojowe projektów oraz w porównaniu do inwestycji funduszy inwestycyjnych, obejmują mniejsze kwoty. Taka charakterystyka inwestycji sprawia, że na rynkach rozwiniętych uzupełniają oni niejako działalność funduszy, obsługując inne części rynku.[1] 
Określenie „anioły biznesu” posiada rodowód amerykański i wywodzi się od grupy zamożnych osób inwestujących w produkcję spektakli teatralnych na Broadwayu. Obok zysku jednym z kluczowych powodów podejmowania tego typu inwestycji była społeczna nobilitacja, wynikająca z kontaktów z gwiazdami show-biznesu. W źródłach brytyjskich występują również określenia: (1) inwestorzy indywidualni (individual investors), (2) inwestorzy prywatni (private investors) oraz (3) inwestorzy nieformalni (informal investors). AB to ciągle dość ukryty obszar indywidualnych inwestycji, który odgrywa współcześnie bardzo ważną rolę w finansowaniu ryzykownych projektów innowacyjnych inicjujących. Wśród legendarnych już przedsięwzięć, które rozwinęły się w ostatnich latach do globalnego poziomu, wymienić należy Google, Skype, Amazon.com, czy Body Shop.
Określenie AB odnosi się do osób fizycznych, dostarczających kapitałów udziałowych (lub zbliżonych) bezpośrednio do nowych (młodych) przedsiębiorstw o dużym potencjale wzrostu, z którymi łączy ich jedynie interes ekonomiczny. Głównym źródłem zysków inwestora jest wzrost wartości przedsiębiorstwa, a konsekwencji posiadanych udziałów (akcji). Inwestorami tego typu sa najczęściej osoby o dużym doświadczeniu zawodowym, które samodzielnie inwestują zgromadzone oszczędności oraz wiedzę w obiecujące nowe przedsięwzięcia gospodarcze. Aktywność AB ma z reguły lokalny charakter, a inwestycje dotyczą firm niedaleko oddalonych od miejsca zamieszkania inwestora, który stara się utrzymywać częsty osobisty kontakt z przedsiębiorcą. Analitycy zjawiska wskazują na bardzo dużą różnorodność typów osobowościowych, motywów, preferencji, wielkości majatku, realizowanych strategii inwestycyjnych itp. Wśród amerykańskich BA wyróżnia się:[5]
– economic inwestors – inwestujących z pobudek finansowych, umiejętnie kalkulujących ryzyko oraz potencjalne zyski;
– hedonistów, którzy stawiają na biznesowa przygodę i zadowolenie z udziału w przedsięwzięciu;
– altruistów, kierujących się pasją, misją poprawy świata i innymi celami najczęściej pozaekomocznymi.
W występującej różnorodności, definije się jednak typ inwestora określany mianem „inwestora klasycznego” (anioła klasycznego), który skupia cechy przypisywane wiodącej grupie inwestorów. Klasyczny inwestor [3] jest osobą, która w przeszłości, sama lub w większym zespole, założyła oraz przez szereg lat uczestniczyła w zarządzaniu. odniosło sukces rynkowy i finansowy, a następnie zostało z zyskiem odsprzedane. Inwestor posiada więc środki na inwestycje oraz znaczące doświadczenie biznesowe. Ponadto nie osiągnąwszy jeszcze wieku emerytalnego chce brać aktywny udział w życiu zawodowym, wykorzystując swoją praktyczną wiedzę, doświadczenie oraz wyrobione kontakty osobiste. z drugiej strony, posiadając ustabilizowaną sytuację finansową, inwestor nie jest zwy kle skłonny do poświęcenia się biznesowi w całości, tak jak zmuszony był robić budując własną firmę. w rezultacie inwestorzy najczęściej starają się raczej ograniczać swój czas pracy do „rozsądnego” wymiaru. Należy podkreślić, że klasyczny inwestor nie zawsze szuka nadzwyczajnego zysku, a w przypadku ciekawych projektów jest w stanie zadowolić się dość umiarkowaną stopą zwrotu z zainwestowanego kapitału.

Za największy rynek AB uznaję się USA, gdzie szacuje się liczbę inwestorów na 300-350 tys. inwestujących rocznie około 30 mld USD w 50 tys. przedsięwzięć gospodarczych. Za kolejny rynek uchodzi Wielka Brytania z ok. 20-40 tys. inwestorów, wnoszących ok. 1 mld GBF rocznie w 3-6 tys. projektów. Pozostałe znaczące rynki to Niemcy, Finlandia, Holandia. Według szacunków EBAN, w Europie jest ok. 125 tys. aktywnych Aniołów Biznesu, a potencjalnie zainteresowanych tego typu działalnością ok. 1 mln osób. Polski rynek ocenia się na 100-150 inwestorów, z kapitałami szacowanymi na 100-300 mln zł.[5] Ze względu na rozproszenie inwestorów oraz potrzebę dyskrecji działalności, znaczna część AB prowadzi działalność inwestycyjną wykorzystując wsparcie sieci inwestorów ( networks – BAN). Za pionierów tej formuły organizacyjnej przyjmuję się Kanadyjczyków, którzy w latach 80. XX w. utworzyli pierwsze sieci AB. Posiadają one charakter regionalnych, narodowych lub ponadnarodowych stowarzyszeń, których głównym celem jest wsparcie działalności inwestycyjnej aniołów biznesu. Wśród działań realizowanych przez sieci należy wyróżnić:
– identyfikacja potencjalnych inwestorów i innowacyjnych przedsiębiorców oraz określenie ich preferencji;
– usługi bezpośredniego kojarzenia propozycji pomysłów, projektów z inwestorami;
– usługi polegające na tworzeniu forum, na którym wybrani przedsiębiorcy mogą zaprezentować swoje biznesplany grupom wyselekcjonowanych inwestorów;
– publikacje zawierające opis propozycji inwestycyjnych, przeznaczone dla subskrybentów lub dla poszczególnych grup inwestorów;
– prowadzenie baz danych i serwisów internetowych;
– doradztwo i szkolenia.
Sieci stanowią również platformę wymiany doświadczeń między inwestorami oraz promują w swoim otoczeniu wiedzę o specyfice i możliwościach pozyskania kapitału od aniołów biznesu.
W połowie 2010 roku w Polsce funkcjonowało 8 sieci, z których 2 należały do Europejskiej Sieci Aniołów Biznesu (EBAN). W połowie 2010 roku w Polsce istniały 2 sieci AB w Krakowie, a także po jednej w Warszawie, Katowicach, Lublinie, Szczecinie i Łodzi. Pierwsza z nich powstała w 2003 roku.
Każdego miesiąca do polskich sieci zgłaszanych jest średnio 97 projektów, z czego około 25% jest wartych bliższego zainteresowania. W ciągu roku 2009 w sumie polskie SAB otrzymały prawie 1000 projektów[6]. Jakość propozycji inwestycyjnych jest często oceniana dość nisko. Wiele z nich nie spełnia warunków stawianych przez AB, stąd osoby zatrudnione w sieciach AB dokonują pierwszego przeglądu ofert odrzucając te, które nie spełniają podstawowych kryteriów profesjonalnych.
Inną formą organizacji rynku AB, która pojawiła się na początku lat 90. XX w. w kalifornijskiej Krzemowej Dolinie, są konsorcja. Powstają, jako mniej lub bardziej sformalizowane, wspólnie inwestujące grupy AB. Konsorcja inwestorskie pozwalają ograniczyć szereg słabości tradycyjnego modelu AB, dotyczących: (1) ograniczonych środków, (2) koncentracji ryzyka, (3) braku środków na promocję, (4) ograniczenie terytorialne itp.

Paweł GŁODEK
Krzysztof B. MATUSIAK


Źródła: [1] P. Głodek, P. Pietras Źródła finansowania dla komercjalizacji technologii i wiedzy, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2011; [2] European Network, Statistics compendium, EBAN Secretariat, Bruksela; [3] J. Hemer, system for , “Entrepreneurial & financing” August No 2/2001; [4] H. Stevenson, P. Coveney, A Survey of : Fallacies Corrected and Six Distinct Types of Angel Identified [in:] R. Blackburn, P. Jennings (ed.), Small Firms Contributions to Economic Regeneration, PCP Ltd, Londyn 1996; [5] P. Tamowicz, . Pomocna dłoń kapitału, PARP, Gdańsk, wrzesień 2007; [6] E. Dąbrowska, Sieci aniołów biznesu [w:] K. B. Matusiak (red.) Ośrodki Innowacji i Przedsiębiorczości w Polsce, Raport 2010, PARP, Warszawa 2010.

 Tłumaczenia:

  • en Business Angels


powrót | do góry | strona główna | kalendarium | regulamin serwisu | pliki cookies | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2018 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości