- A A A+ |
Portal Finanse Firma Klastry Instytucje Promocja Polityka
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia
Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej Blachownia

 

Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej „Blachownia”
ul. Energetyków 9
47-225 Kędzierzyn-Koźle
tel. 077/487 34 70
fax 077/487 30 60
e-mail: info@icso.com.pl
www.icso.com.pl
 

TECHNOLOGIA WYTWARZANIA BIOGLIKOLU PROPYLENOWEGO Z GLICERYNY ODPADOWEJ

 
Ideą projektu jest przetworzenie nadmiarowej ilości gliceryny w glikol propylenowy o znacznie większej wartości rynkowej niż sama gliceryna, na drodze procesu uwodornienia realizowanego jako proces bezodpadowy. Efektem projektu będzie technologia wykorzystująca naturalnie występujący surowiec i zastąpienie nim surowców pochodzenia petrochemicznego oraz poprawa wskaźników opłacalności produkcji biodiesla.
Technologia uwodornienia gliceryny do glikolu propylenowego może zostać wdrożona na dużą skalę w ujęciu ilościowym i geograficznym, gdyż nadpodaż gliceryny jest zjawiskiem ogólnoświatowym związanym z wielkotonażową i rosnącą w szybkim tempie produkcją biodiesla. Bioglikol propylenowy jest produktem przyjaznym środowisku o niskiej toksyczności. Nowa technologia pozwoli obniżyć cenę jego produkcji i w wielu obszarach umożliwi zastąpienie bioglikolem propylenowym toksycznego glikolu etylenowego – stosowanego dotychczas.
 


Chromatograf gazowy z detekcją masową

Innowacyjność:

Technologia wytwarzania bioglikolu propylenowego jest innowacyjna zarówno w skali krajowej jak i światowej. Za szczególnie innowacyjne należy uznać:
  • użycie do produkcji glikolu propylenowego odnawialnego i łatwo dostępnego surowca, jakim jest frakcja glicerynowa będąca produktem ubocznym w stosowanych na szeroką skalę technologiach produkcji biodiesla,
  • opracowany sposób oczyszczania frakcji glicerynowej dedykowany specjalnie dla potrzeb procesu, dostarczający glicerynę o pożądanej jakości i korzystnej cenie,
  • opracowany przez ICSO katalizator heterogeniczny stosowany w procesie uwodornienia gliceryny do glikolu propylenowego o wysokiej selektywności i aktywności, który może być produkowany z dostępnych surowców i łatwo regenerowany,
  • uzyskanie przyjaznego dla środowiska produktu o wysokiej wartości dodanej,
  • dywersyfikację surowcową dla przemysłu chemicznego, w oparciu o bioglikol propylenowy,
  • brak rozpuszczalników i toksycznych substancji w procesie,
  • technologia jest prawie bezodpadowa, niewielkie ilości nietoksycznych produktów ubocznych zostaną wykorzystane w procesie,
  • koncepcję układu reakcyjnego, prowadzenia procesu i wydzielania produktu,
  • zoptymalizowany pod względem pełnego wykorzystania surowca i energetycznym obieg strumieni technologicznych.
     
Zastosowanie:

Bioglikol propylenowy jest produktem o szerokim spektrum zastosowań, jako produkt finalny i półprodukt do dalszych syntez chemicznych. Najwięcej zużywa się go do produkcji płynów eksploatacyjnych w układach chłodzących, płynów niezamarzających, żywic poliestrowych i detergentów. W wielu zastosowaniach glikol propylenowy może być stosowany jako niskotoksyczny składnik mieszanin pełniąc funkcję rozpuszczalnika lub składnika zapobiegającego zamarzaniu bez konieczności dalszego przetwarzania na drodze chemicznej.
 
 
Stan wdrożenia:

Instytut opracował już pierwszą wersję technologii wytwarzania glikolu propylenowego z gliceryny. Technologią zainteresowane są duże zakłady chemiczne w Polsce.
W chwili obecnej ICSO jest na etapie opracowywania założeń do projektu procesowego technologii.
Ponadto w Instytucie prowadzone są dodatkowe prace badawczo-rozwojowe nad udoskonaloną wersją technologii przeznaczoną nie tylko na rynek krajowy, ale także na eksport.
 
 
Efekty zastosowania:

Obecnie w Polsce jak i w świecie obserwuje się wzrost produkcji biodiesla. Produktem ubocznym jest odpadowa gliceryna, która pomimo niskiej wartości opałowej, wykorzystywana jest do celów energetycznych, co jest mało efektywne oraz stwarza problemy techniczne. Ponadto dotychczasowa technologia wytwarzania glikolu propylenowego opiera się na propylenie uzyskiwanym z ropy naftowej. Propylen jest trudno dostępnym, nieodnawialnym produktem pochodzenia petrochemicznego o bardzo wysokiej cenie.
Wdrożenie nowej technologii wytwarzania bioglikolu propylenowego rozwiąże problem zagospodarowania odpadowej gliceryny co pozytywnie wpłynie na ochronę środowiska oraz rozwiąże problem niedoboru propylenu. Większa podaż glikolu propylenowego pozwoli wyeliminować zastosowanie toksycznego glikolu etylenowego.
Wykorzystanie gliceryny jako surowca przyczyni się do wsparcia producentów biopaliw. Przez polepszenie opłacalności produkcji biodiesla wzrośnie dostępność paliw odnawialnych, co jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej.
 
 
Porównanie z aktualnym stanem techniki:

Do tej pory na świecie nie wdrożono na skalę przemysłową technologii uwodornienia gliceryny do glikolu propylenowego. Opracowana technologia będzie stanowiła więc, zupełnie nowy produkt na rynku nie mający odpowiednika zarówno w kraju jak i na świecie.
 
 
Twórcy projektu:

mgr Józef Lach
dr inż. Janusz Dula
dr inż. Zbigniew Budner
dr inż. Marek Warzała
dr Andrzej Krueger
dr inż. Stanisław Trybuła
dr inż. Kazimierz Terelak
mgr inż. Anita Olejarz
dr Euzebiusz Dziwiński
dr inż. Wojciech Balcerowiak
Jerzy Garbaciak
Krystyna Zwierz
mgr Jan Wójcik
mgr Tomasz Ładak
mgr inż. Renata Fiszer
Bernard Elias
Stanisław Nowakowski
Maria Zawadzka
 
 
Osoba do kontaktu:

Adriana Muszyńska
Kierownik Działu Współpracy z Zagranicą i Promocji
tel. +48 77 487 36 40
fax +48 77 487 34 48
muszynska.a@icso.com.pl
 

powrót | do góry | strona główna | mapa serwisu | kalendarium | regulamin serwisu | kontakt
Portal jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

© 2005-2018 Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości