Na Mazowszu w 2006 roku zarejestrowanych było 609,6 tys. podmiotów gospodarczych. Główne gałęzie gospodarki województwa mazowieckiego to: przemysł petrochemiczny, motoryzacja, przemysł chemiczny (głównie farmaceutyczny), przemysł wydawniczy i poligraficzny, energetyka, telekomunikacja oraz sektor technologii informatycznych. W województwie mazowieckim w 2006 roku zlokalizowanych było najwięcej, bo 320 jednostek naukowo-badawczych (łącznie z uczelniami). Stanowiło to 29% ogólnej liczby jednostek w kraju.

Park powstał w 2004 roku z inicjatywy Urzędu Miasta Płock oraz firmy PKN Orlen S.A. Oba te podmioty mają po 50% udziałów w parku i jego jednostce zarządzającej, spółce Płocki Park Przemysłowo-Technologiczny S.A. Z założenia park jest instytucją non-profit. Większość usług oferowanych przez park jest pełnopłatna (po cenach rynkowych), a zyski przeznaczane są na cele statutowe.

Park powstał na wzór parku Hoehst we Frankfurcie nad Menem. Profil technologiczny parku jest bardzo szeroki i dopuszcza lokowanie firm z wielu branż przemysłu, niemniej jednak początkowe założenia odwołują się do działań powiązanych z podstawową działalnością inwestora strategicznego PKN Orlen S.A., a więc takich branż, jak: chemiczna, farmaceutyczna, papiernicza, gumowa, lakiernicza, włókiennicza, samochodowa, ochrona środowiska, logistyka, usługi finansowe i naukowe, informatyka czy telekomunikacja.

Jako 2 najistotniejsze cele działalności parku określono umożliwienie lepszej współpracy świata nauki i biznesu oraz wsparcie rozwoju gospodarczego regionu. Do końca 2009 r. park powinien wygenerować 2.000 nowych miejsc pracy, natomiast liczba firm w tym czasie ma wynosić 43 (licząc łącznie firmy zlokalizowane w centrum administracyjnym i na strefach inwestycyjnych).

Obecnie w ramach parku działa część przemysłowa, zrealizowana w latach 2005-2006 w ramach SPO WKP. W latach 2007-2013 planowany jest rozwój części technologicznej i naukowo-badawczej parku – projekt o wartości 238 mln zł, zakwalifikowany jako kluczowy dla województwa mazowieckiego.

Zasoby rzeczowe:

Park dysponuje 200,4 ha powierzchni, z czego pod inwestycje i działalność B+R przeznaczono 130 ha. Cały ten teren jest uzbrojony i gotowy do użytkowania przez potencjalnych inwestorów. Obecnie wynajęte zostało zaledwie 5% tego terenu. Odmiennie sytuacja wygląda w części administracyjnej (biurowej), gdzie wynajęto całą dostępną powierzchnię biurową (3.800 m2). Na terenie parku na tereny rekreacyjne i zielone przeznaczono jedynie 2% powierzchni. Co spowodowane jest odczuciem, że powierzchni inwestycyjnej w najbliższych latach może zacząć brakować.

Zasoby kadrowe:

W spółce zarządzającej pracuje obecnie 13 osób, z czego 6 osób to personel administracyjnotechniczny, 3 – kadra zarządzająca, 1 osoba obsługuje inwestorów, 1 realizuje projekty unijne, 1 osoba to księgowa i 1 – obsługa informatyczna. 2 spośród osób mają wykształcenie wyższe techniczne. Ponadto 1 osoba ma tytuł doktora i 1 pracuje jednocześnie na uczelni.

Zasoby finansowe:

Dofinansowanie ze źródeł publicznych (w kwocie 38,085 mln zł) w 100% zostało przeznaczone na rozbudowę infrastruktury. Obecnie całość przychodów parku generowana jest z wynajmu powierzchni. Z roku na rok przychody parku bardzo szybko rosną, a w 2007 r. po raz pierwszy PPPT odnotował zysk z działalności.

Kolejnym zastrzykiem finansowym ze źródeł publicznych (238 mln zł) będzie sfinansowanie drugiego etapu rozwoju parku.

W 2005 r. w parku działały 4 firmy i liczba ta stale rosła. Szacuje się, że w pierwszej połowie 2008 roku firm zlokalizowanych w parku ma być 15 (w tym 2 firmy nowe). Firmy w 2006 roku zatrudniały łącznie 713 pracowników i szacuje się, że w kolejnych latach liczba ta także rosła.

Tylko niektóre firmy zlokalizowane w parku można zaliczyć do przedstawicieli sektora wysokiej techniki (w 2007 – 2 podmioty), żadna z firm nie została też założona przez studenta bądź naukowca. Na terenie PPPT działa również 1 firma zagraniczna. Większość firm to przedsiębiorstwa pochodzące z regionu i małe (6), ale obecne są także średnie (3) i duże (3) oraz jedno mikroprzedsiębiorstwo.

W ramach parku działają: Centrum Komercjalizacji Technologii sp. z o.o. oraz Centrum Edukacji sp. z o.o. W przyszłości planowane jest otwarcie Inkubatora (2008-2009) oraz Centrum Technologii Wiedzy a także laboratorium. Obecnie park oferuje szeroki wachlarz usług, ale poza szkoleniami, które są częściowo odpłatne, działalność odbywa się na warunkach w pełni rynkowych.

Na polu transferu i komercjalizacji technologii park nie ma jeszcze sukcesów. Podstawowym podmiotem odpowiedzialnym za realizację funkcji wspomagających procesy transferu technologicznego w ramach ogólnej koncepcji PPPT jest Centrum Komercjalizacji Technologii Sp. z o.o. w Płocku, również wchodzące w skład Grupy Kapitałowej PPPT S.A.

Park już w czwartym roku działalności osiągnął zysk, co jest bardzo pozytywnym elementem. Centrum Administracyjne zostało szybko i całkowicie wynajęte, jednakże ulokowane tam firmy w większości nie są innowacyjne, co jest już tendencją negatywną. Odmienną sytuację obserwujemy na strefach inwestycyjnych, gdzie wprawdzie dopiero 5% powierzchni zostało wynajętych, natomiast 2 nowe firmy, które rozpoczęły swoje inwestycje w 2008 r. zamierzają ulokować na terenie parku działalność badawczo-rozwojową.

Park promowany jest za pomocą większości najpopularniejszych środków, takich jak: wystawiennictwo na targach, foldery informacyjne, ogłoszenia w serwisach internetowych, gazetach branżowych oraz poprzez udział w konferencjach. Park ma własną stronę internetową http: //www.pppt.pl. Po wprowadzeniu do wyszukiwarki Google.com nazwy parku otrzymuje się 205 zwrotów.

Park ma podpisane umowy o współpracy z 2 szkołami wyższymi (Politechniką Warszawską i Szkołą Wyższą im. P. Włodkowica w Płocku), a w sumie współpracuje z 3. Współpraca ta jest jednak oceniana przeciętnie, podobnie współpraca z centrum transferu technologii i jednostką badawczą. Nieco lepiej wypada ocena współpracy z firmą konsultingową i Agencją Rozwoju Regionalnego, natomiast bardzo dobrze funkcjonuje tylko współpraca z 2 instytucjami rządowymi i samorządowymi. Park jest członkiem jednej sieci – Sieci Regionów Chemicznych (Interreg).

Podsumowanie funkcjonowania parku w opisanych obszarach mierzone wskaźnikami subsyntetycznymi przedstawia poniższy wykres.

Wykres 19. Wartości wskaźników subsyntetycznych w poszczególnych obszarach



Źródło: opracowanie własne na podstawie badań ankietowych